АДДЗЯЛЕННЕ

ГОМЕЛЬШЧЫНА ЛІТАРАТУРНАЯ

Ад вытокаў – да дня сённяшняга

Игорь Журбин

Гомельшчына заўсёды, у розныя часы была багатая на літаратурныя таленты.

З далёкага мінулага бярэ свае вытокі літаратурнае жыццё нашага краю. Багаты і цікавы фальклор доўгія стагоддзі служыў галоўным сродкам выяўлення шматграннага духоўнага жыцця народа. Тут, на тэрыторыі сучаснай Гомельскай вобласці, нараджаліся, жылі цудоўныя казачнікі, вядомыя фалькларысты і этнографы.
Сёння літаратары Гомельшчыны працягваюць традыцыі папярэднікаў і шукаюць нешта сваё, адметнае, жывуць побач з намі, але бачаць больш за нас, турбуюцца пра лёс народа, мовы.

ГОМЕЛЬСКАЕ АБЛАСНОЕ АДДЗЯЛЕННЕ
ГА “САЮЗ ПІСЬМЕННІКАЎ БЕЛАРУСІ”

Гомельскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі» створана ў лістападзе 2005 года на ўстаноўчым з’ездзе ў Мінску. У снежні таго ж года на сходзе аддзялення абраны савет, у які ўвайшлі Уладзімір Гаўрыловіч, Яўген Калашнікаў, Юрый Фатнеў, Лілія Вялічка і Тамара Кручэнка. Старшынёй абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі абраны празаік і публіцыст, галоўны рэдактар жыткавіцкай раённай газеты «Новае Палессе» Уладзімір Гаўрыловіч.
За мінулы перыяд аддзяленне вырасла амаль у тры разы. Сёння (дадзеныя на жнівень 2010 года) у яго складзе 41 пісьменнік, большасць – гамяльчане. Ёсць таксама творцы Рагачоўскага, Лоеўскага, Мазырскага, Жлобінскага, Рэчыцкага, Акцябрскага і Жыткавіцкага раёнаў. Характэрна, што большасць членаў творчай арганізацыі – паэты. Але нямала празаікаў і драматургаў, у тым ліку Васіль Ткачоў, п’есы якога даўно і паспяхова ідуць на сцэнах прафесійных і аматарскіх тэатраў рэспублікі, а таксама за яе межамі. Прыкладна палова аўтараў пішуць на беларускай мове. На жаль, за адзначаны перыяд пайшлі з жыцця два паэты – Ігар Журбін і Фелікс Мысліцкі.
У снежні 2006 года расчыніў дзверы рэгіянальны офіс абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў у г. Жыткавічы (вул. Карла Маркса, 8), а ў маі 2007 года ў Гомелі на вуліцы Савецкай, д. 126 — цэнтральны офіс абласнога аддзялення грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі». (Далей — СПБ).
Аддзяленне ініцыявала правядзенне творчых літаратурных конкурсаў, прысвечаных 125-годдзю са дня нараджэння Я. Купалы і Я. Коласа для пачынаючых аўтараў ва ўсіх раёнах вобласці. Значнай падзеяй стаў Першы абласны літаратурны конкурс імя Кірылы Тураўскага, арганізаваны абласным аддзяленнем СПБ пры падтрымцы аблвыканкама, таварыства Кірылы Тураўскага, Спецыялізаванай Славянскай бібліятэкі. У ім прынялі ўдзел 127 чалавек – і прафесійных пісьменнікаў, і тых, хто робіць першыя крокі на літаратурнай ніве. Вынікі конкурсу былі падведзены на Замкавай гары каля помніка свяціцелю Кірылу Тураўскаму 11 мая 2007 гады ў прысутнасці святароў, у тым ліку Мітрапаліта Мінскага і Слуцкага, Патрыяршага Экзарха усяе Беларусі Філарэта. Памятныя ўзнагароды лаўрэатам і дыпламантам уручыў старшыня абласнога савета дэпутатаў, старшыня таварыства К. Тураўскага Валерый Сяліцкі. Лаўрэаты атрымалі таксама і архіерэйскія граматы Турава-Мазырскага епархіяльнага ўпраўлення. На ўрачыстасці з прывітальным словам да творцаў і прадстаўнікоў грамадскасці выступіў старшыня абласнога аддзялення СПБ Уладзімір Гаўрыловіч.
У намінацыі «Паэзія» першае месца было прысуджана Ніне Шкляравай, другое месца падзялілі Лідзія Возісава і Аляксандр Атрушкевіч, а трэцяе месца заняў Алег Ананьеў. У раздзеле «Дэбют» першае месца заняў студэнт філфака Гомельскага універсітэта Алесь Бараноўскі.
У намінацыі «Проза» лепшай стала Валянціна Кадзетава, на другім месцы – Людміла Шадукаева, трэцяе падзялілі Анатолій Караленка і Ігар Журбін (І. Журбіна не стала ў 2008 годзе). У намінацыі «Драматургія» сярод прафесіяналаў першае месца заняў Уладзімір Гаўрыловіч, сярод пачынаючых аўтараў – Юрый Максіменка. Другое і трэцяе месца ў гэтай намінацыі не прысуджаліся.
На Другім абласным літаратурным конкурсе імя Кірылы Тураўскага пісьменнікі прадстаўлялі кнігі, выдадзеныя ў 2007 годзе, а аўтары, якія не з’яўляюцца членамі аб’яднання, — творы ў намінацыях «Паэзія» і «Проза». У намінацыі «Паэзія» першае месца прысуджана міжрэгіянальнаму паэтычнаму зборніку «Ад берагоў Дзясны да Сожа» (аўтары — журналістка і паэтэса Лілія Бандарэвіч-Чарненка з горада Прылукі Чарнігаўскай вобласці і Тамара Кручэнка з Гомеля). Другое месца падзялілі мазырскі паэт Аляксандр Каляда (кніга «На ладони судьбы») і гамяльчанін Алег Ананьеў (кніга «Исповедальный окоем»).
76 паэтычных і празаічных твораў было прадстаўлена аўтарамі, якія не з’яўляюцца членамі СПБ. Як зазначыла старшыня журы паэтэса Алена Мацвіенка, няпроста было вызначыць пераможцаў, бо ўзровень твораў значна вырас ды і тэматыка пашырылася. Перамаглі найбольш цікавыя. Першае месца ў намінацыі «Паэзія» ў радыёжурналіста Таццяны Нілавай з Гомеля, а другое — у фельчара Надзеі Сігай з г. п. Капаткевічы Петрыкаўскага раёна.
Лепшым у намінацыі «Проза» прызнана апавяданне «На берагах старажытнай ракі» Яўгена Семянкова, дырэктара музея з г. п. Карма, а другое месца заняла Вольга Качубей з вёскі Нахаў Калінкавіцкага раёна (апавяданне «Сонечны праменьчык і дзяўчынка»).
Творы-пераможцы друкаваліся ў калектыўным зборніку «Натхненне. Вдохновение» абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Па ініцыятыве старшыні абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” Уладзіміра Гаўрыловіча на Гомельшчыне ўсталявалася традыцыя праводзіць Год вядомага літаратара-земляка. Памятныя мерапрыемствы прайшлі ў 2007 годзе ў гонар Я.Купалы і Я. Коласа. 2008-ы быў аб’яўлены Годам А. Грачанікава, 2009-ы — І. Сяркова. 2010-ы год прысвечаны беларускай кнізе (у сувязі з правядзеннем у г. Хойнікі рэспубліканскага свята Дзень беларускага пісьменства) і 85-годдзю І. Навуменкі.
Вынікі Трэцяга абласнога літаратурнага конкурсу імя Кірылы Тураўскага былі падведзены падчас свята «Літаратурныя дажынкі» 30 кастрычніка 2009 года. Згодна прынятаму рашэнню, сярод прафесійных аўтараў дыпломам адзначана кніга гомельскага празаіка Евы Дударгі «Наследница». Сярод аўтараў, якія не з’яўляюцца членамі творчых пісьменніцкіх саюзаў, дыпломам адзначана кніга апавяданняў і замалёвак Міхаіла Дзедаўца з г. Гомеля «Охотничьи просторы». Падзячнымі лістамі аргкамітэта адзначаны кнігі Ніны Шкляравай «Красворды і загадкі для вашага дзіцяткі», Таццяны Нілавай «Готыка тонкіх падманаў», Віктара Купрыянчука «Ищите женщину.By», Міхася Слівы «Кот Матрос», Ганны Атрошчанкі «Арыёза жыцця».
У намінацыі «Малая проза» дыпломам адзначаны празаічны цыкл «Песні ранняй восені» Галіны Капецкай з г. Светлагорска.
Дзякуючы намаганням абласнога аддзялення СПБ пад кіраўніцтвам У. Гаўрыловіча і пры падтрымцы мясцовых органаў улады, грамадскасці ў 2009 годзе адкрыта памятная дошка на доме ў в. Пакалюбічы, дзе жыў празаік І.К. Сяркоў, у 2010-ым у г. Жыткавічы адкрыты музей пісьменніка-земляка М.І. Гамолкі.
Пісьменніцкая арганізацыя практычна кожны год ладзіць міжнародныя і абласныя святы “Славянскія літаратурныя дажынкі” і “Літаратурныя дажынкі”, конкурсы чытальнікаў для вучняў агульнаадукацыйных школ Гомельшчыны. Пісьменнікі ўдзельнічаюць у сумесных творчых форумах Гомельскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі”, Бранскай абласной арганізацыі Саюза пісьменнікаў Расіі, Міжнароднай літаратурнай арганізацыі “Славянскія званы”, мясцовага літаратурнага аб’яднання “Звянігара” г. Глухава, супрацоўнічаюць з творцамі Чарнігаўшчыны. Вынікам такой працы становяцца агульныя калектыўныя зборнікі, творчыя акцыі.
Пісьменніцкая арганізацыя плённа працуе з тврочай моладдзю: праведзены памятныя творчыя конкурсы для маладых аўтараў (памяці А. Грачанікава, да 65-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў). Праводзяцца і іншыя конкурсы як для дарослых, прафесіяналаў, так і для пачаткоўцаў, для дзяцей і моладзі. Абласное аддзяленне стала ініцыятарам стварэння школы юнага літаратара (сёння працуе як гурток на базе Гомельскага Палаца творчасці, кіраўнік Н.Шклярава). Пачынаючыя аўтары актыўна прымаюць удзел у пісьменніцкіх акцыях.
З 2006 па 2010 гады пісьменнікі Гомельшчыны выдалі больш 70 аўтарскіх кніг. Кнігі У. Гаўрыловіча, В. Кадзетавай, М. Кавалёва, выдадзеныя ў выдавецтвах “Мастацкая літаратура” і РВУ “ЛіМ”, у 2008-2010 гадах прызнаны пераможцамі рэспубліканскаіх конкурсаў у намінацыях “Проза” і “Гумар” .
Пры падтрымцы Гомельскага аблвыканкама і актыўнай спонсарскай дапамозе за апошні час выйшлі з друку 5 альманахаў абласнога аддзялення “Літаратурная Гомельшчына”. У 2010 годзе ўпершыню ў серыі “Бібліятэка Гомельскага абласнога аддзялення СПБ” выйшлі ў свет персанальныя зборнікі твораў В. Лоўгача, А. Ананьева, І. Журбіна, М. Мельнікава, Я. Калашнікава (рэдагаваў У. Гаўрыловіч), якія былі прэзентаваны чытачам на Свяце беларускага пісьменства ў г. Хойнікі.
Гомельскае абласное аддзяленне ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” пры падтрымцы Гомельскага аблвыканкама і абласнога Савета дэпутатаў заснавала Міжнародную літаратурную прэмію імя Кірылы Тураўскага. Прэмія ўручаецца штогод за наладжванне творчых кантактаў з літаратарамі Гомельшчыны, прапаганду творчасці творцаў абласнога аддзялення за межамі Беларусі, падтрымку інтэграцыйных працэсаў, прапаганду дружбы і братэрства паміж нашымі краінамі. Яе лаўрэатамі сталі: Сцяпан Кузькін, паэт, празаік, заснавальнік міжрэгіянальнага свята “На зямлі Баяна”, г. Трубчэўск Бранскай вобласці (2007), Анатоль Міроненка, паэт, грамадскі дзеяч, заснавальнік і кіраўнік мясцовага літаратурнага аб’яднання “Звянігара”, г. Глухаў Сумскай вобласці (2008), Якаў Сакалоў, дзеяч культуры Расіі, празаік, публіцыст, г. Бранск (2009), Уладзімір Сарочкін, паэт, галоўны рэдактар альманаха “Літаратурны Бранск”, грамадскі дзеяч, г. Бранск (2010).
Пісьменнікі Гомельшчыны актыўна сустракаюцца з чытачамі (за прайшоўшыя з моманту стварэння творчай арганізацыі гады наладжана каля пяці з паловай тысяч сустрэч, прэзентацый, выступленняў у працоўных калектывах), наведваюць усе рэгіёны нашага прыгожага краю.
УСТАНОВА АДУКАЦЫІ
«ГОМЕЛЬСКІ ДЗЯРЖАЎНЫ АБЛАСНЫ ЦЭНТР
ТУРЫЗМУ І КРАЯЗНАЎСТВА НАВУЧЭНСКАЙ МОЛАДЗІ»

Літаратурная Гомельшчына.
Гомельскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання
«Саюз пісьменнікаў Беларусі»
(2009-2010)

Даведнік

Аўтар-складальнік
Т.І. Плешкунова,
мметадыст УА «Гомельскі дзяржаўны абласны цэнтр турызму і краязнаўства навучэнскай моладзі»

Гомель, 2010

Установа адукацыі «Гомельскі дзяржаўны абласны
цэнтр турызму і краязнаўства навучэнскай моладзі»

Літаратурная Гомельшчына. Гомельскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі» (2009-2010)/ Складальнік Т.І. Плешкунова. – Гомель, 2010.

У даведніку змяшчаюцца бібліяграфічныя звесткі пра пісьменнікаў, якія ўваходзілі ў склад Гомельскага абласнога аддзялення грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі» на працягу 2009-2010 гг, а таксама аўтары, якія пайшлі з жыцця. У якасці ўводзін даюцца кароткія звесткі пра літаратурнае жыццё на Гомельшчыне ў розныя часы, пра літаратурныя таленты нашага краю, а таксама агульныя звесткі пра дзейнасць пісьменніцкай арганізацыі Гомельскай вобласці.
Адрасуецца кіраўнікам гурткоў турысцка-краязнаўчага напрамку, настаўнікам-філолагам, класным кіраўнікам і арганізатарам выхаваўчай работы сярод навучэнцаў, а таксама ўсім, хто неабыякавы да працэсаў, якія адбываюцца ў грамадска-культурным жыцці рэгіёна.

Выданне падтрымана Саветам Гомельскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” (пратакол №4 ад 20.10.2010 г.)

Гомель, 2010

Ад складальніка
_________________________________________________________

Мэта гэтага даведніка – коратка пазнаёміць з біяграфіямі пісьменнікаў, якія ўваходзяць у састаў Гомельскага абласнога аддзялення грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі».
У даведніку падаюцца асноўныя біяграфічныя факты: дата, месца нараджэння, адукацыя, жыццёвы шлях, месца жыхарства, членства ў Саюзе пісьменнікаў. Называюцца арыгінальныя кнігі пісьменнікаў, у дужках пазначаецца год выпуску і, калі кніга выйшла за межамі Беларусі, указваецца месца выдання.
Даведнік складзены паводле звестак на 1 жніўня 2010 года.
Асноўнымі крыніцамі для складання гэтага даведніка паслужылі звесткі, змешчаныя ў калектыўных зборніках, арыгінальных кнігах, інтэрнэт-рэсурсы, а таксама звесткі, атрыманыя падчас гутарак з пісьменнікамі.
Складальнік палічыла мэтазгодным пры падрыхтоўцы даведніка выкарыстаць рускую і беларускую мовы ў адпаведнасці з тым, на якой мове пераважна пішуць аўтары.
Выказваем шчырую ўдзячнасць усім пісьменнікам-землякам за дапамогу, аказаную пры падрыхтоўцы даведніка, за чулыя, сардэчныя адносіны.
Зацікаўленыя могуць накіраваць заўвагі ў Гомельскі дзяржаўны абласны цэнтр турызму і краязнаўства навучэнскай моладзі (г. Гомель, пр. Кастрычніка, 36А; тэл. 48 12 08). Плануецца дапрацоўка, папаўненне змешчаных у даведніку матэрыялаў.

В эры варварства, как и в эпохи расцвета,
Всем запретам, бесправию, злу вопреки,
Эстафету проносят, рождаясь, поэты,
От практических выгод и благ далеки…
…И когда они знают, что их не услышат,
И когда они лишние люди в стране,
Они пишут…
Игорь Журбин
Гомельшчына заўсёды, у розныя часы была багатая на літаратурныя таленты.
З далёкага мінулага бярэ свае вытокі літаратурнае жыццё нашага краю. Багаты і цікавы фальклор доўгія стагоддзі служыў галоўным сродкам выяўлення шматграннага духоўнага жыцця народа. Тут, на тэрыторыі сучаснай Гомельскай вобласці, нараджаліся, жылі цудоўныя казачнікі, вядомыя фалькларысты і этнографы. Згадаем некаторых з іх.
Вёска Буда-Люшаўская Буда-Кашалёўскага раёна – радзіма Піліпа Гаспадарова (1865 – 09.07.1938), казачніка, які быў высланы за ўдзел у казацкіх бунтах у Карэлію. У 1937 годзе ленінградскі фалькларыст У. Новікаў запісаў ад яго тэксты казак, якія друкаваліся ў розных зборніках, пасля выйшлі асобнай кніжкай «Казкі П.П.Гаспадарова» (1941). Адна з іх знаходзіцца ў Забалеўскай вясковай бібліятэцы. У Карэліі, на магіле казачніка, устаноўлена памятная пліта з надпісам «Гаспадароў Піліп Паўлавіч, 1865 – 1938. Вядомы казачнік Карэліі. Рабочы Аляксандраўскага (Анежскага) завода».
У вёсцы Старыя Дзятлавічы Гомельскага раёна нарадзілася фалькларыстка і этнограф Зінаіда Радчанка (1839 – 5(18).1916), аўтар зборніка «Гомельскія народныя песні (беларускія і маларускія)» (1888) і іншых.
У вёсцы Камаровічы Петрыкаўскага раёна нарадзілася 29.02.1864 Эма Дмахоўская (дзявочае прозвішча – Яленская), фалькларыстка. Ёю складзены рукапісны зборнік «Песні, прыслоўі і загадкі з Камаровіч», перададзены для выдання ў Кракаў. Варыянт даследавання пра Палессе апублікавала пад назвай «Палескі фальклор» у парыжскім часопісе «La Tradition» («Традыцыя»). У 1898 даслала рукапісны зборнік сабраных ёю 62 беларускіх казак у Кракаў, дзе ў бібліятэцы АН захоўваецца і цяпер. У 1976 годзе зборнік пад назвай «Беларускі казачны эпас» (складальнік У. Анічэнка) быў выдадзены ў Мінску.
Вёска Лучыцы Петрыкаўскага раёна – радзіма Івана Азёмшы (1851 – 1916), беларускага казачніка. Ад яго запісана 32 з 80 твораў, якія ўвайшлі ў зборнік А.Сержпутоўскага «Казкі і апавяданні беларусаў-палешукоў» (1911).
Мітрафан Доўнар-Запольскі (2(14).6.1867 – 30.9.1934) нарадзіўся ў Рэчыцы. Гісторык, фалькларыст, этнограф, літаратуразнаўца, прафесар Кіеўскага і Беларускага дзяржаўных універсітэтаў. У 1997 годзе ўстаноўлены помнік (скульптар Ф. Янушкевіч) у Рэчыцы, праведзены чытанні.
Менавіта ў фальклоры крыюцца вытокі багатай духоўнай спадчыны, якую пакінулі нам літаратурныя і грамадскія дзеячы старажытнасці.
Пачатак развіццю прыгожага пісьменства ў нашым краі паклаў Кірыла Тураўскі (1130?—1182?, г.п. Тураў Гомельскай вобласці), беларускі і ўсходнеславянскі царкоўны дзеяч, пісьменнік, прапаведнік, філосаф. Яго дзейнасць і творчасць з’явіліся вяршыняй культурнага жыцця Тураўскага княства, аказалі істотны ўплыў на культурныя традыцыі Беларусі.
Стаўшы епіскапам (1161 год), ён праславіўся як аўтар аратарскай прозы, галоўным клопатам якога была духоўнасць суайчыннікаў згодна з этычнымі і эстэтычнымі ідэаламі эпохі. Аўтар пропаведзяў, малітваў, слоў-павучанняў, прыпавесцяў, звязаных з біблейскімі сюжэтамі, якія адлюстроўваюць высокія ідэалы духоўнасці, дабрыні і маральнай чысціні. «Словы» Тураўскага карысталіся вялікай папулярнасцю, іх перакладалі амаль да XIX стагоддзя. Яго вучэнні ўключаны ў анталогіі лепшых узораў прамоўніцкага мастацтва.
Горад Тураў быў адным з найстаражытнейшых цэнтраў пісьменства і летапісання. У Тураве ў час епіскапства Кірылы ў саборным храме вяліся летапісныя запісы. Частка гэтых запісаў увайшла ў Кіеўскі і Галіцка-Валынскі летапісы. У Тураве ствараліся таксама арыгінальныя жыццяпісы.

Імя Кірылы Тураўскага шануецца на Гомельшчыне, на Беларусі. У 1984 годзе праваслаўнай царквой Кірыла Тураўскі ўключаны ў Сабор беларускіх святых, дзень яго памяці адзначаецца штогод 11 мая. У 1993 годзе створана Гомельскае абласное грамадскае аб’яднанне «Таварыства Кірылы Тураўскага». У Тураве ў 1993 годзе на Замкавай гары ўсталяваны велічны сямімятровы помнік (аўтары – скульптар М. Інькоў, архітэктар – М. Лук’янчык). У Гомелі паблізу абласнога драматычнага тэатра ў 2004 годзе быў адкрыты помнік Кірылу Тураўскаму (бронзавая скульптура вышынёю тры з паловай метра, узнятая на двухметровы гранітны пастамент), створаны аўтарскім калектывам у складзе скульптараў Льва і Сяргея Гумілеўскіх і архітэктара Мікалая Жлабо.
Помнік у Гомелі Помнік у Тураве
Потым былі Кулябка-Карэцкі, які ў канцы XVIII стагоддзя выкрываў у сваіх сатырычных вершах і артыкулах чыноўніцтва, бюракратаў, членаў гарадской управы і думы, В. Узін, Менс, Л. Далін, якія вялі плённую культурна-асветніцкую работу ў перадрэвалюцыйны перыяд.
Пасля абвяшчэння БССР з’явіліся такія пісьменнікі, як М. Грамыка, Р. Сабаленка, У. Дадзіёмаў, М. Чавускі і многія іншыя. У гады Вялікай Айчыннай вайны, пасляваенныя часы раскрыўся талент такіх вядомых пісьменнікаў Гомельшчыны, як І. Мележ, І. Шамякін, І. Навуменка (дзякуючы ім літаратурную Гомельшчыну называюць радзімай трох Іванаў), паэтаў М. Сурначова, Л. Гаўрылава, А. Жаўрука, драматурга А. Макаёнка, паэта і празаіка М. Гамолкі… Потым у рады літаратараў Гомельшчыны ўліліся А. Грачанікаў, У. Верамейчык, Н. Тулупава, П. Прануза, В. Палтаран, Б. Сачанка, В. Якавенка, затым узялі эстафету У. Дзюба, І. Багдановіч, А. Сыс, М. Башлакоў, Т. Мельчанка, В. Ярац…
…Сёння літаратары Гомельшчыны працягваюць традыцыі папярэднікаў і шукаюць нешта сваё, адметнае, жывуць побач з намі, але бачаць больш за нас, турбуюцца пра лёс народа, мовы. Некаторыя з іх уваходзяць у існуючыя аб’яднанні, некаторыя з’яўляюцца «вольнымі» літаратарамі. Пра кожнага можна напісаць кнігу. Але ў гэтым даведніку спынімся на тых, хто ўваходзіць у склад Гомельскага абласнога аддзялення грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі».

Пісьменнікі Гомельшчыны, Браншчыны, Куршчыны, Сумшчыны на малой Радзіме А. Грачанікава.
Пісьменніцкая арганізацыя плённа працуе з тврочай моладдзю: праведзены памятныя творчыя конкурсы для маладых аўтараў (памяці А. Грачанікава, да 65-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў). Праводзяцца і іншыя конкурсы як для дарослых, прафесіяналаў, так і для пачаткоўцаў, для дзяцей і моладзі. Абласное аддзяленне стала ініцыятарам стварэння школы юнага літаратара (сёння працуе як гурток на базе Гомельскага Палаца творчасці, кіраўнік Н.Шклярава). Пачынаючыя аўтары актыўна прымаюць удзел у пісьменніцкіх акцыях.
З 2006 па 2010 гады пісьменнікі Гомельшчыны выдалі больш за 70 аўтарскіх кніг. Кнігі У. Гаўрыловіча, В. Кадзетавай, М. Кавалёва, выдадзеныя ў выдавецтвах “Мастацкая літаратура” і РВУ “ЛіМ”, у 2008-2010 гадах прызнаны пераможцамі рэспубліканскаіх конкурсаў у намінацыях “Проза” і “Гумар” .
Пры падтрымцы Гомельскага аблвыканкама і актыўнай спонсарскай дапамозе за апошні час выйшлі з друку 5 альманахаў абласнога аддзялення “Літаратурная Гомельшчына”. У 2010 годзе ўпершыню ў серыі “Бібліятэка Гомельскага абласнога аддзялення СПБ” выйшлі ў свет персанальныя зборнікі твораў В. Лоўгача, А. Ананьева, І. Журбіна, М. Мельнікава, Я. Калашнікава (рэдагаваў У. Гаўрыловіч), якія былі прэзентаваны чытачам на Свяце беларускага пісьменства ў г. Хойнікі.
Гомельскае абласное аддзяленне ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” пры падтрымцы Гомельскага аблвыканкама і абласнога Савета дэпутатаў заснавала Міжнародную літаратурную прэмію імя Кірылы Тураўскага. Прэмія ўручаецца штогод за наладжванне творчых кантактаў з літаратарамі Гомельшчыны, прапаганду творчасці творцаў абласнога аддзялення за межамі Беларусі, падтрымку інтэграцыйных працэсаў, прапаганду дружбы і братэрства паміж нашымі краінамі. Яе лаўрэатамі сталі: Сцяпан Кузькін, паэт, празаік, заснавальнік міжрэгіянальнага свята “На зямлі Баяна”, г. Трубчэўск Бранскай вобласці (2007), Анатоль Міроненка, паэт, грамадскі дзеяч, заснавальнік і кіраўнік мясцовага літаратурнага аб’яднання “Звянігара”, г. Глухаў Сумскай вобласці (2008), Якаў Сакалоў, дзеяч культуры Расіі, празаік, публіцыст, г. Бранск (2009), Уладзімір Сарочкін, паэт, галоўны рэдактар альманаха “Літаратурны Бранск”, грамадскі дзеяч, г. Бранск (2010).
Пісьменнікі Гомельшчыны актыўна сустракаюцца з чытачамі (за прайшоўшыя з моманту стварэння творчай арганізацыі гады наладжана каля пяці з паловай тысяч сустрэч, прэзентацый, выступленняў у працоўных калектывах), наведваюць усе рэгіёны нашага прыгожага краю.

Олег Валентинович Ананьев

Родился 12 сентября 1955 г. в России (р.п. Мордово Тамбовской области). Окончил филологический факультет Гомельского государственного университета им. Ф.Скорины. Живет в Гомеле. Работал художником-оформителем (ПО «Гомсельмаш»), референтом в Гомельской областной организации общества «Знание», директором Гомельской галереи искусств Белорусского союза художников. В настоящее время – учитель изобразительного искусства в ГУО СОШ № 61 г. Гомеля.
Поэт. Пишет на русском языке. Автор многочисленных аналитических публикаций по проблемам современной культуры, о творчестве поэтов, писателей и художников Гомельщины. Автор поэтических сборников «Несбывшиеся сны» (1998), «Исповедальный окоём» (2007), участник многих коллективных изданий («Антология современной русской поэзии Беларуси» (Минск, 2003); «И я живое слово запишу…» (Гомель, 2003); «Форум» (Москва, 2006); «Славянские колокола» (Курск, 2006, 2007, 2008, 2009); «Междуречье» (Курск, 2005, 2006, 2007, 2008); «Святло шчымлiвай памяцi» (Гомель, 2006) и др.).
Лауреат Первого и Второго литературного конкурса имени Кирилла Туровского (2007, 2008).
Статьи Олега Ананьева о гомельских художниках и поэтах регулярно публикуются на страницах газет «Культура», «ЛіМ», других республиканских, областных периодических изданий.
Член Союза белорусских художников, искусствовед. Действительный член Международной Академии «Экология, Искусство и Архитектура».
Соавтор творческого проекта «Лики материнства», построенного на синтезе трёх видов искусств: скульптура Валерия Козловского (член Белорусского союза художников, учитель СОШ № 19 г. Гомеля) и ассоциативная поэзия, художественная фотография Олега Ананьева (2007 год, галерея Г.Х. Ващенко).
Авторский сборник «Исповедальный окоём» и коллективный «Святло шчымлiвай памяцi» иллюстрированы фотоработами Олега Ананьева. В 1999-2010 г.г. в Минске, Гомеле, Мозыре состоялись персональные фотовыставки Олега Ананьева: «Я вижу тишину», «В стихии солнечного фото», «Женские судьбы», «Многоцветная Белая Русь». Дипломант Международного конкурса художественной фотографии «Полесье — 2001».
Член Союза писателей Беларуси с 2005 года.

Юрий Арестов

Юрий Павлович Арестов родился 31 мая 1961 года в г. Анапа Краснодарского края в семье рабочего. Образование среднее. Работал трактористом, водителем, методистом в Доме культуры.
Пишет на русском языке. Творческий путь начался со школьной скамьи. Юрий писал песни для школьного ансамбля. Создал свою гитарную школу в Рогачёве. На смену школе пришла студия авторской песни «Прикосновение» (1981-1983), затем – литературно-музыкальное объединение «Прикосновение». Многие рогачёвские таланты (литературные, музыкальные, танцевальные) раскрывались, шлифовали своё мастерство благодаря активной деятельности Юрия Арестова. «Прикосновение» в 2005 году заслуженно получило звание народного литературно-музыкального объединения. А Юрий Павлович является не только его основателем, но и бессменным руководителем. Как солист выступал в городах Гомельщины, песни Юрия Павловича поют его ученики.
Печатался как поэт с января 1978 года в районной газете «Коммунар». Активно публикуется в коллективных сборниках Беларуси, России, Украины, публиковался в журнале «Маладосць», в «ЛіМе». Выпустил книгу поэзии «Прикосновение» (1996), «Во имя любви» (1998), «Презентация любви» (1998). Готов к изданию сборник «Шёл по улице дождь», подготовлены диски с авторскими песнями. Автор различных сценариев.
Ю. Арестов неоднакратно награждался грамотами и дипломами за творческую работу, за участие в конкурсах.
Живет в Рогачёве.
В СПБ с 2007 года.

Ганна Атрошчанка

Ганна Мікалаеўна Атрошчанка нарадзілася 20 жніўня 1949 года ў п. Чырвоны Рог Добрушскага раёна (зараз на карце вобласці адсутнічае). Закончыла будаўнічае вучылішча, потым будаўнічы тэхнікум, вячэрні ўніверсітэт для пазаштатных аўтараў на базе газеты «Гомельская праўда». Працавала на камсамольскай будоўлі ў Тальяці, у гарадскіх газетах «Вестник района», «Гомельскі веснік», «Советский район», шматтыражцы «Сельмашевец». Прайшла працоўны шлях ад карэспандэнта да намесніка галоўнага рэдактара газеты. Член Беларускага саюза журналістаў.
Паэт і празаік. Піша на беларускай і рускай мовах. Аўтар зборнікаў паэзіі і прозы «Сустрэча», «Чырвоны Рог», «Жыццёвая гісторыя», «Летуценніца», «Жытнёвыя каласы», «Ветрагон», «Арыёза жыцця», «Лавровишня» і іншых. Піша для дзяцей (кніга казак і вершаў «Дома і салома ядома»). Друкавалася ў альманахах «Славянские колокола», «Междуречье», часопісах «Вожык», «Алеся», «Планета и семья», газетах. У розныя гады неаднаразова станавілася пераможцай розных конкурсаў, якія праводзіліся рэдакцыямі газет і часопісаў. Так, з’яўляецца пераможцай конкурсу часопіса «Вожык» (1996), паэтычнага конкурсу часопіса «Алеся» (2007).
У 2009 годзе адзначана заахвочвальным дыпломам у абласным літаратурным конкурсе «Пад мірным небам – 65 вёсен!» і лістом падзякі ў III абласным літаратурным конкурсе імя К. Тураўскага за кнігу прозы «Арыёза жыцця».
Некаторыя вершы пакладзены на музыку. Песні, рамансы на словы Ганны Мікалаеўны гучаць на абласным радыё.
Жыве ў Гомелі.
У СПБ з 2006 года.

Александр Атрушкевич

Александр Михайлович Атрушкевич родился 21 мая 1948 года в Гомеле. Отец был журналистом: ответственный секретарь газеты «Железнодорожник Белоруссии», затем редактор газеты «На стальных путях» (Узбекистан), позже – партийная работа. Мама работала библиотекарем. Окончив девять классов, Александр пошёл работать токарем на завод, продолжая учёбу в школе рабочей молодёжи. С отличием закончил биологический факультет Гомельского университета. Служил в армии. Работал телеграфистом, землеустроителем, сотрудником НИИ лесного хозяйства.
С 1981 года – инструктор альпинизма, имеет жетон «Спасательный отряд» № 3599. Тренер по альпинизму, мастер спорта, спасатель КСП в Фанских горах Памиро-Аллая (Таджикистан). Серебряная медаль Первенства СССР за первопрохождение маршрута на гору Адамшат (1989 г.).
Поэт, прозаик, драматург. Пишет на русском языке. Первые публикации в областных и республиканских газетах появились с 70-х годов XX века (очерки, юморески, рассказы). Автор книги о гомельском парке «Дорожками старого парка» (1988), книг поэзии «Четыре времени трудов» (2000), «Роза Азора» (2004), «Зори ветра» (2007), книги поэзии и прозы «Мирали» (2009). Написаны пьесы «Волчица», «Пирамида», «Папа вернулся», «Игра».
Лауреат Первого областного литературного конкурса имени Кирилла Туровского (стихотворение «Перо кукушки»).
Публикации в белорусских и российских альманахах и сборниках («Святло шчымлівай памяці», «Магістраль», «Зовут дороги дальние», «Славянские колокола» и др.), периодических изданиях.
Живёт в Гомеле.
В СПБ с 2008 года.

Иван Бисев

Иван Васильевич Бисев родился 7 сентября 1958 года в г. Новозыбкове Брянской области России. Отец – преподаватель, мама – библиотекарь.
Иван Бисев учился в музыкальной школе. Закончил физический факультет Гомельского государственного университета. Служил в армии (Западная Украина). Работал инженером АСУ, главным инженером треста. В настоящее время – директор монтажной организации.
Поэт. Стихи начал писать в 18 лет. Пишет на русском языке. Автор поэтических сборников «Мгновения и звуки» (2004), «Время странствий» (2009), работает над третьей книгой. Стихи автора публиковались в коллективных сборниках и периодической печати.
Совместно с художником А. Гайлевичем в 2004 – 2006 годах в Беларуси и России неоднократно проводил выставки «Художник и поэт». Принимает участие в работе литературной школы на базе Гомельского государственного областного Дворца творчества детей и молодёжи под эгидой русского общества.
Живёт в Гомеле.
В СПБ с 2005 года.

Міхась Болсун

Міхаіл Міхайлавіч Болсун нарадзіўся 23 лютага 1942 года ў в. Балсуны Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці ў сялянскай сям’і. Скончыў Палескую сярэднюю школу, факультэт педагогікі і методыкі пачатковага навучання Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта і аддзяленне журналістыкі Мінскай ВПШ.
Працаваў рабочым у саўгасе на Украіне, загадчыкам сельскай бібліятэкі, настаўнікам у вёсцы Палессе. Служыў у Савецкай Арміі.
З 1965 года – на журналісцкай працы. Займаў розныя пасады ў рэдакцыі чачэрскай раённай газеты «Трыбуна камунізму», сем гадоў быў галоўным рэдактарам буда-кашалёўскай газеты «Авангард», сямнаццаць – старшым рэдактарам і загадчыкам аддзела Гомельскага абласнога тэлерадыёаб’яднання. Член Беларускага саюза журналістаў.
Паэт. Піша на беларускай мове. Вершы пачаў пісаць яшчэ школьнікам. Друкаваўся ў калектыўных зборніках Расіі, Украіны, Беларусі, шматлікіх газетах і часопісах. Выдаў кнігі паэзіі «Яблыня ў фаце» (2004), «Там, дзе задумлівы Сож» (2006) і «Спатканне з поўняй» (2009). З’яўляецца ўкладальнікам і адным з аўтараў паэтычнага зборніка літаратараў Чачэрскага раёна «Далоні цёплыя зямлі» (2009).
Жыве ў Гомелі.
Член СПБ з 2006 года.

Алексей Бычков

Алексей Михайлович Бычков родился 1 августа 1951 года в г. Донецке. Закончил Белорусский государственный театрально-художественный институт. Ведущий актер Гомельского областного драматического театра.
Живёт в Гомеле. Пишет на белорусском и русском языках. Автор сборника пьес-сказок «Цудоўная казка – прыгожая песня» (2001). По некоторым пьесам поставлены спектакли: «Цудоўная казка – прыгожая песня», «Приключения маленькой Бабы Яги». Идёт работа над пьесой «Не только оружием, или Главное дело графа Румянцева» по роману М.М. Рассолова «Канцлер Румянцев-Гомельский».
Алексей Михайлович – куратор, непосредственный участник шведско-белорусского проекта «Театр в тюрьме» (2004 год). По итогам данной работы подготовлена к изданию документально-публицистическая повесть «Дело №…», в основу которой положены письма-откровения осуждённых женщин. Отрывок из данной повести был опубликован в альманахе «Вдохновение».
В СПБ с 2008 года.

Елена Агина

Елена Александровна Вагина (псевдоним Агина) родилась 2 сентября 1960 года в Новозыбкове Брянской области. Окончила Брянское художественное училище, затем институт имени Репина в Ленинграде (Академия Художеств). По профессии художник. Занимается живописью, графикой, экслибрисом. Участник республиканских и международных выставок, в т.ч. XVIII Международного конгресса экслибриса в Бостоне (США) в 2000 году.
Поэт. Пишет на русском языке. Участница многих коллективных сборников, среди которых «Антология современной русской поэзии Беларуси», «Святло шчымлiвай памяцi», «Натхненне», «Пралеска» и др. Публиковалась в журналах «Немига», «Неман», «Форум» (Москва), «Образование в СНГ» (Москва), многих других. Планируется к изданию авторский сборник «Издалека», в который войдут лучшие произведения, созданные Еленой Александровной.
Живёт в д. Старые Дятловичи Гомельского района.
В СПБ с 2007 года.

Лилия Величко

Лилия Иосифовна Величко родилась 8 июня 1972 года в г. Гомеле. Закончила факультет журналистики БГУ. С 1990 по 2004 год работала на Гомельском областном телевидении, с 2004 по 2008 год – корреспондент отдела писем, культуры и экологии областной газеты «Гомельская праўда». В настоящее время – главный редактор районной газеты «Маяк».
Поэт. Пишет на русском языке. Становилась лауреатом и дипломантом многих поэтических конкурсов. Автор ряда публикаций в областных и республиканских газетах. Произведения публиковались в коллективных сборниках «Ветвь», «Натхненне», «Святло шчымлівай памяцi», «Яблоневый бонсай», «AURORA BOREALIS», альманахах «Литерра», «Дрезден-2007» (Германия), в периодической печати. Стихи переведены на немецкий и испанский языки.
Живёт в Гомеле.
Гланый специалист Гомельского областного отделения СПБ. Член СПБ с 2005 года.

ЛідзіАна

Лідзія Пятроўна Возісава (псеўданім – ЛідзіАна) нарадзілася ў в. Лебядзёўка (да 1934 в. Зэфельд) Добрушскага раёна Гомельскай вобласці 18 красавіка 1949 года. Атрымала спецыяльнасці біёлага-хіміка і псіхолага ў дзяржуніверсітэтах г. Іжэўска і імя Ф. Скарыны г. Гомеля. Доўгі час жыла ў Удмурціі. Працавала адказным сакратаром газеты «Прикамская правда». Акрамя адзначанага псеўданіма ЛідзіАна, друкавалася пад імёнамі Вера Бархатава, Л. Плешкунова, Л. Кралевіч. Пасля вяртання на радзіму працавала ў Гомельскай райарганізацыі «Кніга». Народная лекарка. Маці 3-х дзяцей. Старэйшы сын Сяргей (скульптар) і дачка Кацярына жывуць у Мінску.
Паэт, празаік. Піша на рускай і беларускай мовах. Аўтар паэтычных зборнікаў «Прызнанне», «Касание Перста», «Следы» (прытчы ў вершах), «Выток пачуццяў», «Эхо небес», «Хованкі» і інш. Шэраг апавяданняў і эсэ выйшлі ў перыядычным друку. Удзельнік калектыўных зборнікаў («Святло шчымлівай памяці», «Літаратурная Гомельшчына» і інш.).
Лаўрэат Першага літаратурнага конкурсу імя Кірылы Тураўскага (2007). Адзначана архіерэйскай граматай Турава-Мазырскай епархіі Беларускай Праваслаўнай Царквы.
Жыве ў Гомелі, плануе пераехаць на пастаяннае жыхарства ў Мінск.
У СПБ з 2006 года.

Александр Врубель

Александр Иванович Врубель родился в д. Чернин Паричского района Гомельской области 25 ноября 1956 года. Закончил Белорусский институт инженеров железнодорожного транспорта. Начал трудовой путь слесарем-инструментальщиком на заводе «Центролит» в Гомеле, был на комсомольской, профсоюзной работе. Служил в армии, был десантником. В настоящее время – начальник управления делами Гомельского облисполкома.
Поэт. Пишет на русском языке. Автор трёх поэтических сборников: «С любовью в сердце» (2005), «Отражение души. Азбука жизни» (2006), «Момент истины» (2008).
Автора волнуют такие темы, как гражданский долг, любовь к родине, взаимоотношения человека и природы. Стихи Александра Врубеля — талантливое повествование о красоте родной земли, радости творчества, о порядочности, дружбе, армейской службе, об отношении к близким и, конечно же, о любви. В каждом сборнике есть раздел с афоризмами (всего более 300).
Публиковался в коллективных сборниках, газетах и журналах.
В 2009 году стал победителем конкурса на создание гимна Гомельской области («Сэрцу мiлейшай не знойдзеш зямлi…»). Автор музыки – преподаватель Гомельского педагогического колледжа им. Л.С. Выготского Валерий Копыл.
Живёт в Гомеле.
В СПБ с 2007 года. Член Белорусского союза журналистов.

Уладзімір Гаўрыловіч

Уладзімір Мікалаевіч Гаўрыловіч – вядомы беларускі празаік і публіцыст. Нарадзіўся 30 жніўня 1967 года ў вёсцы Вятчын Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці ў шматдзетнай сям’і. Закончыў філалагічны факультэт, аддзяленне журналістыкі факультэта грамадскіх прафесій Мінскага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. Працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры Вятчынскай сярэдняй школы, дырэктарам Бялёўскай сярэдняй школы Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці, намеснікам дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце сярэдняй школы №2 г. Жыткавічы. З 1997 года ўзначаліў калектыў жыткавіцкай раённай газеты “Новае Палессе”. У снежні 2005 года абраны старшынёй Гомельскага абласнога аддзялення грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі”.
Выдатнік друку Беларусі.
Член творчых аб’яднанняў – Беларускага саюза журналістаў (1998) і Саюза пісьменнікаў Беларусі (2000). Лаўрэат абласной літаратурнай прэміі імя Івана Мележа (1998), літаратурнага конкурсу Саюза пісьменнікаў Беларусі і газеты “Звязда”(2000), абласнога літаратурнага конкурсу імя асветніка Кірылы Тураўскага (2007). Пераможца рэспубліканскага літаратурнага конкурсу на лепшы твор у галіне прозы за кнігу “Плата за каханне” (Мінск, “Мастацкая літаратура”, 2007). Лаўрэат расійскай літаратурнай прэміі памяці паэта Мікалая Мельнікава (2009, Масква). Лаўрэат абласных публіцыстычных конкурсаў (2009-2010 гады).
Уладзімір Гаўрыловіч – аўтар кніг: “Споднія яблыкі” (Мазыр, 1999), “Дзе над горадам лунаюць буслы” (Мазыр, 2000), “Забранае шчасце” (Мінск: Вытворча-выдавецкае рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства “Дом прэсы”, 2001), “Глыбокія карані” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2001), “На варце – днём і ноччу” ( Мазыр, КПУП “Калор”, 2001), “На мяжы” ( Мазыр, КПУП “Калор”, 2003), “Плата за каханне” (Мінск, “Мастацкая літаратура”, 2007), “Крокі па роднай зямлі” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2005), “Адкрый сваё сэрца” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2006), “Запах черемухи” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2007), “Запрашэнне. Eingeladen! Приглашение. (Ааргау, Швейцарыя, 2007), “Вяртанне” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2008). У 2010 годзе выйшаў з друку першы том выбраных твораў: раманы, аповесці, апавяданні, п’есы (Мазыр, КПУП “Калор”, 640 стар.).
Пісьменніка цікавіць гісторыя роднага краю, краязнаўства. У сваіх мастацкіх творах ён звяртаецца да падзей мінулых дзесяцігоддзяў. Так, падзеі вядомага рамана Уладзіміра Гаўрыловіча “Забранае шчасце” адбываюцца на жыткавіцкім Палессі, каля балотнага Князь-возера, у 30-ыя гады ХХ стагоддзя – час карэнных грамадскіх перамен. Як лічыць аўтар, у гэтага часу была свая неаспрэчная праўда, якая вяла да трагічнай, непазбежнай гібелі адных, хто быў не згодны з ломкай жыцця ці не паспеў да яе прыстасавацца, і да неўміручай, не менш страшнай, маральнай пагібелі другіх, хто інакшага выбару, як падпарадкавацца не бачыў.

Уладзімір Гаўрыловіч – ініцыятар правядзення ў Гомелі і вобласці свят “Славянскія літаратурныя дажынкі”

Творы празаіка займальныя, арыгінальныя, напісаныя з пазіцыі сучаснасці. Піша ў розных жанрах – надрукаваў два раманы, некалькі аповесцяў, апавяданняў. Аўтар двух гістарычных п’ес, якія пастаўлены на школьных сцэнах Гомельшчыны.
Рэдагаваў калектыўны зборнік аўтараў Жыткавіцкага краю “Натхненне
(Мазыр, КПУП “Калор”, 2004), пісьменнікаў Гомельшчыны “Натхненне. Вдохновение” (Мазыр, КПУП “Калор”, 2007), укладальнік-рэдактар пяці альманахаў Гомельскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” “Літаратурная Гомельшчына”, рэдактар многіх аўтарскіх прац і кніг.
Узнагароджаны трыма дзяржаўнымі медалямі (за педагагічную, грамадскую і творчую дзейнасць), граматамі Міністэрства інфармацыі Беларусі, а таксама рэспубліканскіх і абласных структур адукацыі і культуры.
Друкуецца ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, “Нёман”, “Беларуская думка”, іншых выданнях, а таксама ў перыядычным друку Расіі, Украіны. Асобныя творы перакладзены на рускую і ўкраінскую мовы.

“Уладзімір Гаўрыловіч – з плеяды пісьменнікаў, што прыйшлі ў літаратуру ў няпросты сённяшні час і пільна ўглядаюцца ў з’явы рэчаіснасці, даследуючы дзеянні і паводзіны чалавека ў канкрэтных жыццёвых сітуацыях. Яго герой – часцей за ўсё просты чалавек, асоба, якая годна нясе ў сабе рысы беларускага характару (такі быў, ёсць, будзе – пра гэта трэба гаварыць адкрыта, не саромячыся). Такія аўтары таму-сяму здаюцца традыцыйнымі, і так званыя “будаўнікі новай культуры” часам паглядаюць на іх творы звысоку… Але, ведаем, такое было нават у нашай недалёкай гісторыі, толькі пустое ніколі не прыжывалася. Прыжывалася, заставалася якраз тое, што пабудавана зямным, чалавечым…”
Уладзімір Саламаха, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі. (Святло роднай зямлі, цяпло добрых людзей. “Чырвоная змена”, красавік, 2002 год).

Генадзь Говар

ГГенадзь Васільевіч Говар нарадзіўся 23 сакавіка 1945 года ў г. Жлобіне. Сваю працоўную дзейнасць пачаў з 1961 года на Гомельскім «Лесахімкамбінаце» электраманцёрам, сумяшчаючы працу з вучобай у Гомельскай пасменнай сярэдняй школе працоўнай моладзі № 2, якую скончыў у 1961 годзе. У 1963 годзе паступіў на вучобу ў Мінскае мастацкае вучылішча, з якога ў 1964 годзе быў прызваны на вайсковую службу. Пасля дэмабілізацыі прадоўжыў вучобу ў Каўнаскім мастацкім вучылішчы і ў 1970 годзе атрымаў дыплом мастака. Размеркавальнай камісіяй быў накіраваны на працу ў Гомельскі камбінат «Мастацтва» Беларускага саюза мастакоў.
Першыя мастацкія выставы і літаратурныя публікацыі пачынаюць свой адлік з 1967 года.
Паэт. Аўтар кніг: «Мае абпаленыя крылы…», «Незамглёная ўсмешка», «Мой нечаканы вершапад», «Князь-возера» (паэма), «Ты мяне пацалавала» (гумар), «Акунёўская бітва». Удзельнік многіх калектыўных зборнікаў, друкаваўся ў шматлікіх перыядычных выданнях.
Лаўрэат літаратурных прэмій М. Доўнар-Запольскага (Беларусь), Ежы Гедройца (Польшча), Баяна (Расія).
Член Саюза пісьменнікаў Беларусі (2003). Член Саюза мастакоў Беларусі, Міжнароднага саюза пісьменнікаў і журналістаў (Лондан).
Жыве і працуе ў Гомелі.

Александр Джад

Александр Львович Дейч (литературный псевдоним Александр Джад) родился 10 августа 1952 года в г. Новомосковске Тульской области. Служил в Вооруженных Силах СССР, офицер запаса, пенсионер.
Александр Львович имеет высокие разряды по плаванию и стрельбе, не раз выигрывал соревнования по фигурному вождению автомобиля и морскому пятиборью.
Прозаик. Пишет на русском языке. Первые публикации появились в 1968 году. Автор книг повестей, новелл: «Flаsh» (1999), «Состояние» (2000), «Египетский дневник» (2001), «Как оттуда» (2001), «Несмотря ни на что» (2001), «Как бы не так» (2003), «Зона отчуждения» (2005), «Рецидив» (2007), «Как бы чего не вышло» (2010). Публиковался в белорусских и российских журналах. Член Союза российских писателей.
Живёт в Гомеле с 1985 года.
В СПБ с 2006 года.

В своих книгах Александр Джад настойчиво, в своеобразной манере пытается раскрыть внутренний мир «маленького» человека. Многие критикуют произведения Джада за публицистичность и обилие неологизмов, но поклонников у автора больше, чем оппонентов. Читателей привлекают доступные темы книг Александра Джада.

Лидия Долбикова

Лидия Дмитриевна Долбикова родилась 1 марта 1950 года в с. Мичуринское Гомельского района седьмым ребёнком в семье крестьян.
В 1954 году закончила Верхне-Брилёвскую восьмилетнюю школу, затем Гомельский сельскохозяйственный техникум, Минский институт народного хозяйства им. В.В. Куйбышева.
Работала главным экономистом и заместителем председателя бывшего колхоза «Коммунист» Гомельского района, с 1989 года на разных должностях от начальника отдела до заместителя председателя комитета в Гомельском облисполкоме. С 2004 года по велению души перешла работать первым заместителем председателя Лоевского райисполкома и переехала жить из Гомеля в г.п. Лоев.
В литературе проявила себя с 2000 года. Пишет на русском языке. Печаталась в местных периодических изданиях, на страницах газеты «Гомельская праўда», литературном альманахе «Літаратурная Гомельшчына», в других средствах массовой информации.
В 2004 году в издательстве «Сож» вышел первый сборник стихов «С любовью к жизни», в процессе издания два сборника: «Не верю, что звёзды умирают» и «Дорога для судьбы».
Живёт в г.п. Лоеве.
Член СПБ с 2008 года.

Алесь Дуброўскі

Аляксандр Сцяпанавіч Дуброўскі нарадзіўся 24 чэрвеня 1948 года ў в. Целяшы Гомельскага раёна. Пасля заканчэння мясцовай сярэдняй школы працаваў будаўніком, служыў у арміі. Скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў карэспандэнтам гомельскай раённай газеты «Маяк», намеснікам загадчыка аддзела інфармацыі гомельскага абласнога тэлерадыёаб’яднання. Член Беларускага саюза журналістаў з 1980 года. Даволі шмат вандраваў па свеце.
Першы верш («Вяселле») быў надрукаваны ў раённай газеце «Маяк» у 1967 годзе. Друкаваўся ў газетах «Гомельская праўда», «Знамя юности», «Літаратура і мастацтва», «Чырвоная змена», «Сельская газета», у часопісе «Маладосць», калектыўных зборніках «Магістраль», «Святло шчымлівай памяці» і інш.. Выйшлі ў свет кніга лірыкі «І будзе лета апасля» (2005), зборнік «Непрадказальнасць дня» (2008) – вершы і паэма-рэквіем «Трагедыя Пабужжа», кніга «Дня наступнага святло» (2010).
Живёт в г. Гомеле.
Член СПБ з 2008 года.

Ева Дудорга

Ева Антоновна Дудорга родилась 1 апреля 1958 года в д. Романовичи Гомельского района. Окончила Минский институт культуры. Руководитель литературного объединения «Пралеска», которое действует при центральной библиотеке Гомельского района.
В 2005 году осуществлен авторский проект – создан сайт для женщин «Душегрейка». www.dushgreyka.h14.ru
Фотохудожник. В 2009 году осуществлен авторский проект — издание фотоальбома «Вчера. Сегодня. Навсегда». Член фотоклуба «Отдел кадров».

В ноябре 2009 года в Гомельской областной универсальной библиотеке действовала персональная выставка Евы Дудорги «Светопись лет и зим». Каждая из её фоторабот наполнена солнечным светом и любовью к родному краю, раскрывает всю неповторимость родины автора – деревни Романовичи Гомельского района.
Ева Дудорга так отзывается о своих родных местах: «Зелёные улицы Романовичей, раздолье околиц, курганный могильник бронзового века, своенравная река Ипуть, постоянно прокладывающая себе новый путь, белоснежные облака, любующиеся собой в зеркале воды, ярко-жёлтые кувшинки, голубые незабудки, аисты, кружащие над родной крышей, золотой ковёр из кленовых листьев под ногами, кружево инея на ветвях…Из этих частей мозаики и складывается картина нашей Родины».

Прозаик. Пишет на русском языке. Печаталась в областных и республиканских газетах и журналах. В книгу «Народная духоўная спадчына Гомельскага раёна» (Гомель, Полеспечать, 2007) вошли её рассказы фольклорно-этнографической тематики. Автор повести «Наследница» (Мозырь, 2008). Журнальный вариант повести опубликован в журнале «Нёман», 2007, № 6. Рассказ «Дождливый зал ожидания» вошел в сборник прозы «Самая чароўная кветка» (Мiнск, Мастацкая лiтаратура. 2009).
Ева Дудорга является составителем коллективного сборника «Пралеска» (Гомель, 2010).
Лауреат Третьего областного литературного конкурса имени К. Туровского за книгу «Наследница» (2009 год).
Живёт в г. Гомеле.
Член СПБ с 2008 года.

Мікола Ждановіч

Мікалай Мікалаевіч Ждановіч нарадзіўся 27 верасня 1957 года на Магілёўшчыне – у вёсцы Селішча Асіповіцкага раёна. Пасля службы ў Савецкай Арміі працаваў вадзіцелем на заводзе аўтаагрэгатаў. Закончыў філалагічны факультэт Мінскага педінстытута (цяпер педуніверсітэт імя М.Танка) і факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Далейшы лёс звязаў з газетнай справай: працаваў у нараўлянскай райгазеце «Прыпяцкая праўда», «Гомельскай праўдзе», галоўным рэдактарам газеты «Добрушскі край». З 2002 года – уласны карэспандэнт газеты «Рэспубліка» па Гомельскай вобласці.
Літаратурныя творы Міколы Ждановіча друкаваліся ў многіх рэспубліканскіх газетах і часопісах, калектыўных зборніках «Маладыя галасы», «Магістраль», «Літаратурная Гомельшчына», «Святло шчымлівай памяці». Піша на беларускай мове. Аўтар кніг «Прызнанне ціхае «люблю» і «Свята Першага Снегу».
Жыве ў г. Гомелі.
Член СПБ з 2000 года.

Валянціна Кадзетава

Валянціна Мікалаеўна Кадзетава нарадзілася 17 красавіка 1951 года ў в. Мікалаеўка Добрушскага раёна. Вучылася ў Ніўскай васьмігодцы, Церахоўскай СШ. Скончыла Мінскі педагагічны інстытут імя Горкага (цяпер універсітэт імя М.Танка).
Празаік. Піша на беларускай мове. Аўтар кніг прозы «Ад кахання не паміраюць» (1996), «Ля трох пуцявін» (1998), «Шкляная зорка» (2008). За апошнюю кнігу ў верасні 2009 года ў Смаргоні ўручаны дыплом II ступені рэспубліканскага літаратурнага конкурсу на лепшую кнігу года ў галіне прозы. Заслугоўвае ўвагі аповесць «Тэст на першае каханне», якую можна рэкамендаваць для пазакласнага чытання для старшакласнікаў (Зб. «Шкляная зорка», часопіс «Маладосць», № 8 за 2007 год).
Па двух апавяданнях – «Ліст» і «Праверка» – знятыя караткаметражныя фільмы.
Лаўрэат прэміі часопіса «Маладосць» (1996), «Звязда» (2004), двойчы лаўрэат абласнога літаратурнага конкурсу (імя I. Мележа і імя К. Тураўскага). Адзначана Архіерэйскай граматай Тураўскай епархіі Беларускай Праваслаўнай Царквы за ўдзел у Першым абласным літаратурным конкурсе імя Кірылы Тураўскага ў 2007 годзе.
Публікацыі ў «Гомельскай праўдзе», «ЛіМе», «Маладосці», «Полымі», «Беларусі», «Нёмане» і інш.. Пра творчасць В. Кадзетавай станоўча адгукаліся ў крытычных артыкулах У. Саламаха, Г. Далідовіч, А. Казлоў, В. Казько і некаторыя інш..
Працуе настаўнікам, кіраўніком гуртка ў Лукскай сярэдняй школе Жлобінскага раёна. У СПБ з 1999 года.
Стихотворение в прозе
История знакомства Валентины Кадетовой и Юрия Арестова удивительна. 17-летний Юрий отправляет Валентине письмо, в котором восхищается ее творчеством. Это письмо Валентине пришлось в прямом смысле съесть, так как, будучи замужней женщиной, она не могла показать его ревнивому мужу. Написала в ответ, что очень признательна, и пожелала удачи начинающему поэту. На том и разошлись, так и не познакомившись. Только через 21 год — она за это время дважды побывала замужем, а он два раза женился — встретились на писательском семинаре в Минске. Это случилось в 1999 году. Он ее сразу узнал по фотографиям из книг…
Они вместе, хотя и очень разные. Она — импульсивная и вспыльчивая, он — сдержанный и упрямый. Он витает в облаках, а она — реалистка. Она любит русскую классику, а он предпочитает зарубежное фэнтези. Кадетова пишет на белорусском языке, а Арестов — на русском. Но зато разговаривают они на одном языке — языке любви. Умеют уступать, поддерживают друг друга. Вот уже более десяти лет…
Валентина ЕФИМЕНКО

Евгений Калашников

Коренной гомельчанин, однако так случилось, что родился в Ростовской области 7 июля 1941 года. Учился в Гомеле в железнодорожной средней школе № 2 (СОШ № 28). Закончил Белорусский политехнический институт (Гомельский государственный технический университет им. П.О. Сухого). Прошёл путь от слесаря до главного технолога и главного инженера. Последние годы работал главным инженером ГГТУ им. П. О. Сухого, преподавал технические дисциплины на кафедре, которую сам когда-то окончил.
Пишет стихи, рассказы, сказки для детей на русском и белорусском языках. Печатался и печатается в различных изданиях (газеты «Зорька», «Гомельская праўда», «Вечерний Гомель», «Книжный мир», «Мир животных», журналы «Палессе», «Качели», «Вясёлка», «Образование в регионах России и СНГ»), коллективных сборниках.
Первая книжка стихов «Для чего нужны хвосты?» вышла в 1995 году. С тех пор вышли ещё семь детских книг: «Буквы путать не годится», «Куды спяшаюцца вожыкi?», «Сегодня праздник у кота», «Весёлый поезд», «Учатся в школе по-разному дети», «Волшебный цветок», «Якія колеры ў вясёлцы?».
Живёт в Гомеле.
В СПБ с 1999 года. Член Совета Гомельского областного отделения СПБ.

Писатель и художник Юрий Фатнев о поэзии Е. Калашникова отозвался так: «Стихи Евгения Калашникова одинаково любопытны и детям и взрослым. В каждом из них спрятана изюминка. Юмор не навязчив, как и назидание. Даже взрослых его стихи хоть на минутку возвращают в детство».

Міхась Слiва

Міхаіл Мітрафанавіч Кавалёў (літаратурны псеўданім Міхась Сліва) нарадзіўся 31 ліпеня 1950 года. Закончыў факультэт журналістыкі БДУ. Працаваў рэдактарам аддзела сельскага жыцця рагачоўскай раённай газеты «Свабоднае слова», у дадзены час – намеснік галоўнага рэдактара.
Піша на беларускай і рускай мовах. Прыйшоў у літаратуру ў 1966 годзе. Аўтар кнігі апавяданняў, гумарэсак, перакладаў «Прыгожыя караблi» (2000), «Усмешка Джаконды», «Дочь за отца», «Запрашаем усмiхнуцца», кніг гумару і сатыры «Ход канём», (2006), «Сустрэліся кум з кумой» (2006), «Вiртуальнае каханне» (2009), апавяданне «Перасяленне» (2008), кнігі казак для дзяцей «Кот Матрос» (2009).
Аўтар кнігі літаратурна-крытычных артыкулаў і рэцэнзій «Найвышэйшае і светлае: пісьменнікі і іх героі» (2008). Значная колькасць яго твораў друкавалася ў перыядычных выданнях Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы. Пастаянна публікуецца ў рэспубліканскіх СМІ.
За кнігу казак для дзяцей «Кот Матрос» М. Сліва адзначаны Падзячным лістом арганізацыйнага камітэта Трэцяга літаратурнага конкурсу імя Кірылы Тураўскага. Адзначаны дыпломам і статуэткай «Залаты Купідон» як пераможца рэспубліканскага літаратурнага конкурсу на лепшы твор у 2010 годзе.
Жыве ў г. Рагачове.
У СПБ з 2007 года.

У прадмове-аўтабіяграфіі да кнігі «Вiртуальнае каханне» Міхаіл Мітрафанавіч знаёміць чытачоў з гісторыяй узнікнення свайго псеўданіма. У пачатку літаратурнай дзейнасці малады гумарыст звярнуў увагу на вялікую спелую сліву ў бацькоўскім садзе. Тады яму і падумалася, што раз ёсць у літаратуры Украіны Астап Вішня, то чаму б у беларускай не з’явіцца Міхасю Сліве. Гэты псеўданім прыжыўся.

Борис Ковалерчик

Борис Лазаревич Ковалерчик родился 20 июня 1935 года в Гомеле. Во время Великой Отечественной войны с матерью находился в эвакуации, отец погиб на фронте. После возвращения из эвакуации продолжил учёбу в СШ № 10 г. Гомеля. Получил специальность преподавателя химии и биологии в Гомельском пединституте имени В.П. Чкалова (1952-1956). Пять лет работал директором неполной средней школы в бывшей Молодеченской области, затем вернулся в родной город, где был директором шахматно-шашечного клуба, восемь лет – председателем профсоюзного комитета треста № 2 «Союзгазпромстрой», в областном объединении профсоюзов (1974-1993), был заместителем начальника отдела Гомельского областного управления Фонда социальной защиты населения (1993-2000). В данное время – пенсионер.
Мастер спорта по шашкам, судья национальной категории по шахматам и шашкам.
Участник ликвидации последствий аварии на Чернобыльской АЭС.
Награждён медалями «Ветеран труда», «Участник ликвидации последствий аварии на Чернобыльской АЭС».
Литературным творчеством занимается с 1972 года. Первый юмористический рассказ напечатан в газете «Физкультурник Белоруссии». Пишет на белорусском и русском языках. Бориса Лазаревича называют мастером короткой фразы. Печатался во многих изданиях (журналы «Вожык», «Крокодил», «Беларусь», «Наука и религия», «Вокруг смеха», газеты «Советская Белоруссия», «Звязда», «Рэспублiка», «Труд», «Аргументы и факты», «Литературная газета» и др.). Произведения Бориса Лазаревича представлены также в коллективных сборниках «Магiстраль» (1992), «И я живое слово запишу…» (2003), в книге «Смех и вода нужны нам всегда» (2002), в трёх последних альманахах «Лiтаратурная Гомельшчына», в книге «Энциклопедия жизни» (Москва, 2005). Всего напечатано более чем три тысячи афоризмов в 52 периодических изданиях СССР, стран СНГ, Беларуси.
В 2007 году издана отдельная книга «Игра мыслей: юморески, миниатюры, афоризмы».
Живёт в г. Гомеле.
Член СПБ с 2008 года.

Александр Коляда

Александр Григорьевич Коляда родился 14 июня 1947 года в д.Солтаново Речицкого района Гомельской области. Родители оказали большое влияние на формирование и становление поэта. Мать – Тамара Антоновна, отец – Григорий Дмитриевич, участник Великой Отечественной войны, 15 лет проработал директором Мозырского хлебозавода.
Учился на филфаке Мозырского пединститута. После его окончания работал завучем Тульговичской СШ Хойникского района, директором Бельской восьмилетней и Махновичской средней школ Мозырского района. Затем находился на партийной, советской, административной работе. Работал в коммерческих структурах. В 1978 году закончил Минскую ВПШ. С февраля 2006 года работает в РТУП «Белорусское речное пароходство».
Участник ликвидации аварии на ЧАЭС. Награжден двумя медалями: «70 лет Вооруженных Сил СССР» (1988), «Ветеран труда» (1989).
Пишет стихи, эссе, есть прозаические произведения (рассказы) на русском языке. Стихи начал писать в 15 лет. Впервые они были напечатаны в 1968 году в Хойникской районной газете. Регулярно печатается в периодических изданиях (газеты «Гомельская праўда», «Знамя юности», «Речник Белоруссии», «Вестник культуры», «Рэспубліка», «Советская Белоруссия», «Транспортный вестник», журналы «Западная Двина», «Неман» и др.). Он является одним из авторов коллективных сборников: «Плесы Припяти», 2000; «Ты, Мазыр, мой Парнас», Мозырь, 2001; «Натхненне. Вдохновение», 2007; «Шматгалоссе Палесся», 2007; «Літаратурная Гомельшчына», 2008; «Званы сумлення», 2009; «Междуречье», Курск, 2009; «Яблоневый бонсай», 2010. В 2007 году вышел авторский сборник стихов «На ладони судьбы». Дипломант (2007) и лауреат (2008) литературного конкурса имени К. Туровского. Являлся членом Белорусского литературного союза «Полоцкая ветвь» с 1999 по 2009 год.
Поэт в своих произведениях просто и ярко отображает природу, Полесье, его людей, родной город Мозырь, все, что окружает автора, оказывает на него влияние. Стихам присущ глубокий лиризм, философское осмысление жизни, явлений, происходящих в ней. На стихи Александра Григорьевича написано более 30 песен.
Живет в Мозыре. В СПБ с 2007 года.

Анатолий Короленко

Анатолий Захарович Короленко родился 20 марта 1936 года в белорусской семье в Азербайджане. С апреля 1970 года живёт в Беларуси, в Речице. Окончил Бакинский нефтяной техникум, образование среднее техническое. Более 40 лет работал на нефтепромыслах Азербайджана и Беларуси, из них 27 лет мастером НГДУ «Речицанефть». Отличник нефтяной промышленности. Почётный донор Беларуси. В данное время – пенсионер.

Анатолий Захарович хорошо играет на баяне, сочиняет музыку, рисует, использовал свой талант при оформлении книги сказок. Большой друг ребят Речицкой школы-интерната для детей-сирот. Рисунки некоторых из них стали иллюстрациями к книгам местного писателя.

Пишет сказки, рассказы, повести, стихи на русском языке. Некоторые произведения включены в хрестоматии и школьные пособия. Автор книг: «Чёрный грифон, или Радуга нефтяных лучей» (пераклад на беларускую мову – «Чорны грыфон, альбо Вясёлка нафтавых промняў»), «Радуга «чёрного золота» (два издания) (сборник отмечен премией областного Совета профсоюзов, вручён Почётный знак Федерации профсоюзов Беларуси), «Золотые кольца», «Плач лебедя», «Детство у нефтяных скважин», «Волшебные ручьи», «Наши дети» (о детях-сиротах), «Божественное явление» (издавалась дважды — на русском и на немецком языках), альбом «Волшебный мир глазами детей». Участник коллективных сборников «Нефтяная жемчужина Беларуси», «Птушка шчасця», «Святло шчымлівай памяці».
Лауреат республиканского экологического конкурса «Мой родны кут, як ты мне мілы..» (сказка «Мёртвая вода», 2003 год), лауреат литературной премии имени К. Туровского в 2007 году.
Живёт в г. Речице.
В СПБ с 2003 года.

Музей нефти в Речице
Святаслаў Крупенька

Святаслаў Генадзьевіч Крупенька нарадзіўся 29 ліпеня 1953 года ў в. Старое Грудзінава Міёрскага раёна Віцебскай вобласці. Скончыў філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры ў Гомельскім дзяржаўным педагагічным каледжы імя Л.С. Выгоцкага, з 2008 года – настаўнік беларускай мовы і літаратуры ў гімназіі № 51 г. Гомеля. Аўтар шматлікіх публікацый аб праблемах беларускага настаўніцтва.
Паэт. Піша на беларускай і рускай мовах. Першыя вершы пачаў пісаць яшчэ ў школьныя гады. Яны друкаваліся ў раённай газеце ў Міёрах «Сцяг працы». Потым былі публікацыі ў студэнцкім, абласным і рэспубліканскім друку. Творы ўключаны ў шэраг калектыўных зборнікаў («Вуліца Настаўніцкая», «Святло шчымлівай памяці» і інш.). З юных гадоў захоплены пародыямі.
Аўтар песенных тэкстаў, пакладзеных на музыку гомельскімі кампазітарамі. Так, песня «Ода Тэрпсіхоры» з’яўляецца афіцыйным гімнам Міжнароднага фестывалю мастацкай творчасці «Сожскі карагод», да 30-годдзя Кургана Дружбы на мяжы трох братэрскіх рэспублік напісана «Ода-гимн единению трёх славянских народов», песня «Родина» стала дыпламантам Міжнароднага конкурсу песняў пра Радзіму ў Курску (аўтар музыкі згаданых твораў – Валерый Копыл), песня «Журавель надзеі» (музыка Марыны Дадалевай) стала гімнам фінальнага этапа конкурсу «Настаўнік года», які праводзіцца ў Мінску і лаўрэатам якога быў і сам Святаслаў Генадзьевіч. Песня «Добры дзень» не раз гучала па тэлебачанні ў выкананні Дзяржаўнага аркестра пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга. Сам складае музыку да сваіх вершаў («Незнаёмка», «Сінявокі мой Браслаў» і інш.).
Аўтар і вядучы праграмы на Гомельскім тэлебачанні «Вучымся размаўляць па-беларуску» (2009 год).
Жыве ў Гомелі.
У СПБ з 2005 года.

Тамара Кручэнка

Тамара Віктараўна Кручэнка нарадзілася 30 мая 1955 года ў г. Мядел на Міншчыне. Скончыла філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, атрымала прафесію выкладчыка беларускай і рускай мовы і літаратуры. З 1978 года працуе ў сродках масавай інфармацыі: карэспандэнт шматтыражнай газеты на Гомельскім шклозаводзе, рэдактар газеты Гомельскага радыёзавода. Зараз – журналіст, рэдактар аддзела сацыяльна-эканамічных праблем абласной газеты «Гомельская праўда».
Паэт, празаік, публіцыст. Піша на беларускай і рускай мовах. Узнагароджана граматамі Міністэрства інфармацыі, ГА «Саюз пісьменнікаў Беларусі», неаднаразова станавілася пераможцай літаратурных конкурсаў, у т.л. адзначана прэміяй імя Р. Скаварады, імя К. Тураўскага. Выдала паэтычны зборнік «Край бацькоўскі» (2007 год), у тым жа годзе сумесна з Ліліяй Бандарэвіч-Чарненка (г. Прылукі, Украіна) выдадзены ў Чарнігаве зборнік «Ад берагоў Дзясны да Сожа». Аўтар шэрагу літаратуразнаўчых і крытычных матэрыялаў. Друкавалася ў калектыўных зборніках, у т.л. «Пралеска» (Гомель, 2010), «Слов’янське перехрестя» (Чарнігаў, 2010), перыядычных выданнях Беларусі, Украіны, Рассіі.
У СПБ з 2005 года. Са снежня 2006 – галоўны спецыяліст Гомельскага обласнога аддзялення ГА «Саюз пісьменнікаў Беларусі».
Жыве ў Гомелі.

Віктар Лоўгач

Віктар Аляксандравіч Лоўгач нарадзіўся 15 жніўня 1936 года ў вёсцы Хісцецкі Бор Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Больш за 50 гадоў працаваў у сродках масавай інфармацыі Гомельшчыны, прайшоў шлях ад літсупрацоўніка да рэдактара. Член Беларускага саюза журналістаў. Узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў БССР, Міністэрства культуры і друку, Ленінскім юбілейным медалём.
Піша на беларускай мове апавяданні, гумарэскі, публіцыстыку. Выдаў кнігу гумарэсак «Таблеткі для сну» (1989), кнігу гумару «Эліксір здароўя» (2010). Рыхтуецца да выдання трэцяя кніга (рабочая назва «Бальзам ад спакус»). Гумарэскі, апавяданні выходзілі ў калектыўных зборніках-альманахах «Магістраль-94», «Магістраль-2002», «Галасы Палесся», «Лясны альманах», «Рачныя напевы», «Натхненне», «Літаратурная Гомельшчына». Актыўна супрацоўнічае з гумарыстычным часопісам «Вожык», іншымі рэспубліканскімі і рэгіянальнымі СМІ («ЛіМ», «Краязнаўчая газета», «Паляўнічы і рыбалоў» — друкавалася дакументальная аповесць «Пірат, узяць!»).
У 2010 годзе ў бібліятэчцы Гомельскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” выдаў кнігу гумару “Эліксір здароўя”.
Жыве ў г. п. Акцябрскі. Мае двух сыноў, дачку, сем унукаў.
У СПБ з 2007 года.

Иван Лосиков

Иван Лукич Лосиков родился 20 апреля 1937 года в посёлке Слава Карповского сельсовета Лоевского района Гомельской области. Работал в совхозе в Карповке, а затем переехал в г. Воркуту, работал в шахте № 6 путевым рабочим, машинистом шахтного электровоза, одновременно учился в школе рабочей молодёжи. С 1962 по 2010 год работал на Гомельском заводе измерительных приборов электромонтёром. В данное время на заслуженном отдыхе.
Основные увлечения – туризм, лыжный спорт и литература. Наибольших душевных и интеллектуальных затрат требовала литература. Первые публикации (заметки) появились в газете «Гомельская праўда» в 80-е годы прошлого столетия. Поэт и прозаик. Автор книг поэзии и прозы. В 1999 году вышла первая книга прозы «Человек из прошлого», затем были книги прозы «Весенние грёзы» (2002), «Повесть о влюбленных» (2004), «Эхо детства» (2004), «Два имени» (2006), «Рассказы о прошедшем времени» (2006), «На стыке веков» (2008), книги поэзии и прозы «Мой путь в литературу» (2010), «Сюрпризы нашей жизни» (2010). Печатался в коллективных сборниках «Літаратурная Гомельшчына», «Междуречье» (Россия, 2009).
Живёт в Гомеле.
В СПБ с 2008 года.

Юрий Максименко
Юрий Иванович Максименко родился 6 декабря 1964 года в д. Гдень Брагинского района Гомельской области. Закончил Гденскую восьмилетнюю школу, Комаринскую СШ Брагинского района. Учился в Жодинском ПТУ-75. В 1983 году был призван в армию. После демобилизации поступил на библиотечный факультет Минского института культуры (1985-1989). Распределился в Гомельскую областную универсальную библиотеку, где работает по сегодняшний день. В данное время занимает должность заместителя директора по научной работе. Член ББА с 1999 года. Председатель Гомельского городского отделения ББА с 2003 года. Председатель редакционной комиссии Румянцевского общества (2008). Автор многочисленных методических разработок, публикаций в профессиональной и общественно-политической прессе. Лучший библиотекарь ГОУБ 1999 года. Координатор деятельности библиотек по реализации перспективных планов профессионального сотрудничества с библиотеками Брянской и Черниговской областей.
Имеет опыт журналистской деятельности – являлся внештатным корреспондентом по Гомелю одного из республиканских информационных агентств. Статьи и информационные сообщения печатались в республиканских газетах «Звезда», «Знамя юности», минской газете «Добрый вечер». Рецензии на театральные постановки Гомельского областного драматического театра и Независимого театра публиковались в «Гомельскай праўдзе». С 2002 года работает на общественных началах в редакции белорусского республиканского ежемесячника «Мир животных», издающегося в Гомеле (иронический детектив «Тараканиада», рассказы цикла «Истории деда Мазая»).
Литературным творчеством занимается со школьных лет. Пишет на русском языке. Стихи и проза публиковались в московском журнале «Золотой век» (псевдоним Max Blessed), газетах «Гомельская праўда», «Гомельские ведомости», «Советский район», «Знамя юности» и др. Издана книга для детей «Сказки старого дома» (изд. «Таволга», 1993). «Самиздатом» вышел сборник стихов «Жду снега». Стихи печатались в коллективных сборниках «Натхненне» (Гомель, 2004), «И я живое слово запишу…» (Гомель, 2003), альманахе «Літаратурная Гомельшчына” (№3, 2008). Подготовил к публикации сборник стихов и прозы «Листья пахнут небом». В 2001 году стал лауреатом литературного конкурса «Памяти И.П. Мележа». С 2007 года активно занимается драматургией. Лауреат Первого областного литературного конкурса имени К. Туровского в номинации «Драматургия».
Член СПБ с 2008 года.

Елена Матвиенко (Кобзева)

Елена Павловна Матвиенко (Кобзева) родилась 8 января (по паспорту – 17 января) 1964 года в с. Новоселовка Амвросиевского района Донецкой области (Украина). Окончила с отличием Терешковичскую среднюю школу и Гомельский политехнический институт (сейчас – ГГТУ имени П. О. Сухого).
Работает в ПК КУП «Институт Гомельстройпроект» начальником электротехнического отдела.
Поэт, переводчик. Пишет на русском, украинском и белорусском языках. Лауреат литературного конкурса имени И. Мележа. Награждена российской премией имени Н. А. Мельникова за активную пропаганду творчества Н.А. Мельникова (перевод поэмы «Русский крест» на украинский язык) и постоянное участие в литературной жизни братских славянских народов Украины, Беларуси и России.
Автор книги «Грусть цвета янтаря» (Гомель, 2004). Стихи поэтессы печаталась в коллективных сборниках «И я живое слово запишу…» (Гомель, 2003), «Святло шчымлівай памяці» (Гомель, 2006), «Натхненне. Вдохновение» (Мозырь, 2007), «Лiтаратурная Гомельшчына» (Мозырь, 2008), «Созвучье слов живых» (Брест, 2009), «Пралеска» (Гомель, 2010), «Слов’янське перехрестя» (Чернигов, 2010), переводы – в международном сборнике «Рукостискання» (Чернигов, 2007).
Живет в Гомеле.
Член СПБ с 2005 года.

ГАЛИНА НЕЧАЕВА

Галина Григорьевна Нечаева родилась 22 декабря 1951 года в г. Ветке Гомельской области. Искусствовед, этнограф, поэтесса.
Окончила историко-филологический факультет Гомельского государственного университета (1971-1976). Работала учителем, заместителем директора по административно-воспитательной части, завучем в Казацко-Болсуновской школе, затем научным сотрудником, главным хранителем Ветковского музея народного творчества. С 1988 года – его директор, заслуженный деятель культуры Республики Беларусь (2002 г.). В 2009 году за плодотворную работу по сохранению и пропаганде историко-культурного наследия Беларуси коллективу учреждения «Ветковский музей народного творчества» присуждена специальная премия в номинации «Музейное дело».
Награждена медалью Франциска Скорины, Памятным знаком «1000 лет христианства», стала одной из героинь биографической книги «Женщины Беларуси» (серия календарей «Женщины Беларуси: история в повседневности»).
Творчеством занимается с детства (графические листы, пастели и стихи). В 2008 году вышел в свет сборник лирики и графики «Свобода воды».
Живёт и работает в г. Ветке.
Член СПБ с 2009 года.
Стихи Галины Нечаевой не для всех. Они глубоко символичны, образны. И появляются на свет в моменты высочайшего духовно-эмоционального накала. Поэтесса призналась: «И напряжение бывает столь велико, слова и образы рождаются мгновенно. И ты не должен остановить этого ритма. Это похоже на бурю. Ты должен так мыслить быстро, чтобы успеть за этим ритмом. И когда попадаешь в него, как сёрфингист на гребень волны, тогда возникает лёгкость. Но она иногда не приходит годами. Когда ты пережил мощное эмоциональное потрясение — глубочайшее горе, великую радость, или когда жизнь тебя «додавила» до предела, — в эти счастливые для творчества мгновения, — ты уже иначе не можешь — ты пишешь стихи. В тебе что-то взрывается, и ты обретаешь внутреннюю свободу — свободу воды. В каждом из нас есть эта свобода. Я хочу, чтобы мы об этом никогда не забывали».
Александр Олейник

Александр Людвигович Олейник родился 5 сентября 1958 года в г. Любеч Черниговской области. В 1970 году семья вернулась на родину матери. Закончил историко-филологический факультет Гомельского государственного университета. Работал в системе образования (СШ № 4, Гомельский институт повышения квалификации, Гомельский музыкально-педагогический колледж имени Л.С. Выготского), начальником отдела по печати и работе со СМИ в Гомельском областном исполкоме, директором музея «Гомельский дворцово-парковый ансамбль». Награждён грамотой общества К. Туровского в 2004 году, юбилейными медалями, в составе коллектива музея является лауреатом премии Президента Республики Беларусь «За духовное возрождение» (2007 г.). В настоящее время – преподаватель Гомельского педагогического колледжа имени Л.С. Выготского.
Принимал участие в съёмках историко-краеведческого фильма «Древний Любеч» Председатель Госдумы РФ
Киевской киностудией «Вежа» в 1994 году. Б.В. Грызлов вручает
памятный знак (2006 г.)
Имеет выступления по областному и республиканскому телевидению, гомельскому и черниговскому областному радио, в периодической печати (газеты «Гомельская праўда», «Шарм», «Проспект», «Гомельские ведомости», «Культура», «Секретные материалы» (Санк-Петербург), журнале Администрации Президента Республики Беларусь «Беларуская думка», журналах «Антик-инфо», «Федеральный строительный рынок» (Россия), «Мишпоха» (Беларусь), международном журнале «Форум», журнале СПБ «Новая Немига литературная», сборнике «Вдохновение» за 1999-2007 гг.
Живет в Гомеле. Прозаик. Пишет на русском языке. Автор исторического романа «Легенда о князе Любе, или Проклятие рода» (Москва, 2003) о землях черниговско-гомельского порубежья. Автор многочисленных публикаций краеведческой и исторической тематики, издававшихся в Беларуси, России, Украине.
В СПБ с 2007 года.
Мікола Старчанка

Мікалай Паўлавіч Старчанка нарадзіўся 28 жніўня 1938 года ў в. Старая Алешня Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці.
Працаваў інспектарам райфінаддзела па Балатнянскаму сельсавету. Скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1970 год), Мінскую вышэйшую партыйную школу (1975 год). Працаваў журналістам. З 1979 года заведаваў сельгасаддзелам абласной газеты «Гомельская праўда».
Першыя вершы былі надрукаваны яшчэ ў школьныя гады ў раённай газеце «Камунар» (1958 год). Паэт, празаік. Аўтар трох паэтычных зборнікаў «Зямное прыцягненне» (1996), «Водгук сэрца» (1997), «Чароўная восень» (2002), аповесці «Хлеб з лебядою» (2003). Падрыхтаваны да выдання зборнікі вершаў і паэм, аповесць «Будні газетчыка». Друкаваўся ў беларускіх і расійскіх калектыўных выданнях: «Святло шчымлівай памяці» (Гомель), «Форум» (Масква) і многія інш.. Творы аўтара з’ўляліся на старонках перыядычнага друку: «Вожык», «Гомельская праўда», «Культура», «ЛіМ», , «Полымя» і інш..
Інвалід дзяцінства ў сувязі з Вялікай Айчыннай вайной. Узнагароджаны юбілейным медалём да 50-годдзя Перамогі, а таксама медалямі ВДНГ, «Ветэран працы».
Жыве ў Гомелі. Член Саюза журналістаў Беларусі.
У СПБ з 2000 года.
ССупрацоўнікі рагачоўскай раённай газеты «Камунар». 1962 год.
ЗЗлева направа: М. Старчанка, А. Вярцінскі, В. Дужын, М. Янчанка, Р. Мазепін і ўласны карэспандэнт «Гомельскай праўды» П. Янкоў. Анатоль Вярцінскі, Мікалай Старчанка, Мікалай Янчанка сталі членамі Саюза пісьменнікаў Беларусі.
кКарэспандэнт «Гомельскай праўды» М. Старчанка бярэ інтэрв’ю ў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А.Р. Лукашэнкі. Хойніцкі раён.1998 год.

Васіль Ткачоў
Васіль Юр’евіч Ткачоў нарадзіўся 1 студзеня 1948 года ў вёсцы Гута Рагачоўскага раёна ў сям’і вясковых настаўнікаў.
Вучыўся ў Ісканскай васьмігадовай школе Быхаўскага раёна. Пасля заканчэння Ільічоўскай СШ Рагачоўскага раёна (1966) працаваў у раённых газетах (г. Івацэвічы, г.п. Карма). У 1967 годзе прызваны ў Савецкую Армію. Скончыў факультэт журналістыкі Львоўскага вышэйшага ваенна-палітычнага вучылішча (1973). Служыў ваенным карэспандэнтам у Сярэдняй Азіі. З 1980 года жыве і працуе ў Гомелі (карэспандэнт шматтыражкі «Сельмашавец», стыліст і спецыяльны карэспандэнт абласной газеты «Гомельская праўда», з 1989 па 2005 год — старшыня Гомельскага абласнога аддзялення Саюза беларускіх пісьменнікаў). З 1989 года – член Саюза пісьменнікаў СССР і БССР. Цяпер – член СПБ. Удзельнічаў у рабоце ІХ з’езда Саюза пісьменнікаў СССР (Масква, 1992).
Лаўрэат прэміі Саюза беларускіх журналістаў і міжнароднай прэміі «Дружба» за лепшы публіцыстычны твор (нарыс «Сонцам хлеб на стале»). Пераможца літаратурнага конкурсу часопіса «Вясёлка» на лепшае апавяданне. П’еса «Стары і дарога» адзначана першай прэміяй на Рэспубліканскім конкурсе ў 1985 годзе. Лаўрэат абласнога літаратурнага конкурсу імя І. Мележа. Прымаў удзел ва ўсесаюзных нарадах драматургаў у Піцундзе, Рузе і Дубултах. Лаўрэат літаратурнай прэміі імя М. Доўнар-Запольскага і расійскай прэміі імя Баяна. Лаўрэат абласной літаратурнай прэміі імя Аляксандра Капусціна.
Першае апавяданне надрукаваў у 1966 годзе (часопіс «Вясёлка»). Выдадзены зборнікі апавяданняў для дзяцей «Хітры Данік» (1975), «Партрэт салдата» (1984), «Вятрак – птушка вольная» (2003), «Незвычайны дыктант» (2004), для дарослых – «Дзень у горадзе» (1985), «Мой рай зямны» (1997), «Тратнік» (2002), «Снукер» (2009), кніга публіцыстыкі «Пахвалі пражыты дзень» (1988), кнігі гумару «Смех на прызбе» (1995), «Карасі на пяску» (1977) і «Крутыя хлопцы» (2001), а таксама зборнікі п’ес «Сівы бусел» (1996), «Непаразуменні» (1997) і «Кто-то ходит за окном…» (2003). Выдаў кнігу нарысаў «Вячыстыя лясы Гомельшчыны» (2005). Аўтар рамана «Дом коммуны» (2005).
Аўтар п’ес «Сівы бусел» (пастаўлена ў 1985), «Вокны» (1985), «Прыгоды з Канапухіным» (1988), «Лесвіца» (1988), «Кветкі-ягадкі» («Курорт для зяця») (1990), «Усміхаўся месяц белай вішні» (1996), «Шкірдзюкі займаюць абарону» (1996), «Перапалох» (2004), «Нехта ходзіць за акном…» (2006), «Бліндаж» (2009), «Пераправа на Казанціп» (2009), «Веласіпед» (2010); п’ес-казак «Два мяхі цукерак» (2005), «Вушасцік» (2006), «Дзе жыве Некукарэка» (2007), «Аднойчы спякотным летам» (2008), «Непаслухмяная запалка» (2008), «Новыя прыгоды непаслухмянай запалкі» (2009); радыёп’ес «Стары і дарога» (1995) і «Ігнатаў рубеж» (2006); тэлеп’ес «Добрае стаўленне да сабакі» (1996) і «Следчы экперымент» (1999).
Пераклаў на беларускую мову п’есы «Маскоўскі хор» Л. Петрушэўскай (пастаўлена ў 1989), С. Злотнікава «Сцэны каля фантана» (1990) і казку Л. Усцінава «Старамодныя цуды» (2003). Усе гэтыя п’есы пастаўлены ў НАДТ імя Я. Коласа.
Спектаклі па п’есах В. Ткачова ставілі рэжысёры Аляксандр Дольнікаў, Генадзій Піменаў, Валерый Бартосік, Павел Іваноў, Вячаслаў Грушаў, Уладзімір Караткевіч, Аляксандр Калюноў, Аляксей Сількевіч, Генадзій Варонін, Грыгорый Баравік, Багдан Арлоўскі, Юрый Лізінгевіч, Іван Базан.
Член Саюза тэатральных дзеячаў (2006). Запомніўся і як вядучы аўтарскай тэлеперадачы «На прызбе з Васілём».
Укладальнік і рэдактар шматлікіх калектыўных літаратурна-мастацкіх зборнікаў.
Асобныя творы перакладаліся на рускую, украінскую, польскую, туркменскую, удмурцкую і марыйскую мовы.
Асобныя апавяданні ўключаны ў чытанкі для вучняў малодшых класаў. Драматычныя творы В. Ткачова вывучаюцца на філалагічных факультэтах універсітэтаў краіны.
Узнагароджаны Ганаровай граматай Міністэрства інфармацыі Беларусі (2007).
Творчасць Васіля Ткачова прыкметна вылучаецца добрым веданнем жыцця, жывой і вобразнай мовай, любоўю і павагай да людзей, пра якіх ён піша.
У Быхаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі створана экспазіцыя, дзе шырока і ўсебакова прадстаўлена жыццё і творчасць пісьменніка-земляка, яна ўключае ў сябе кнігі з аўтографамі, тэатральныя афішы, у тым ліку і з прэм’ерных спектакляў, праграмкі, пісьмы, фотакарткі, некаторыя асабістыя рэчы і іншыя матэрыялы.

Эмма Устинович

Эмма Васильевна Устинович родилась 25 сентября 1933 года в г. Чечерске Гомельской области. Круто меняла профессии. Закончила Московскую геофизическую школу и работала в Восточном Казахстане оператором гравиметровой разведки. Потом – комсомольским работником, училась. Закончила филологический факультет Гомельского педагогического института имени В. Чкалова, театр-студию. Работала в школе учителем, режиссёром детского театра в Гомельском Дворце пионеров, последнее время – преподавателем Гомельского музыкального училища имени Н.Ф. Соколовского.
Автор книг поэзии «Берега» (в сборнике «Годы как реки», Минск, 1988), «Мелодии души» (Гомель, 1993), «Рассыпанное ожерелье. Стихи, экспромты, миниатюры» (Москва, 1998), «Рябиновая гроздь», роман в стихах «В Зайсанской котловине» (Москва, 2001), «Эхо» (Москва, 2001), «Галасы радзімы» (под псевдонимом Каця Рабінка, 2005), книга прозы «По дорогам жизни и смерти. Повести и рассказы» (Москва, 2007).
Печаталась в коллективных сборниках («Дзень паэзіі», 1988; «Магістраль-92», альманах «От чистого сердца», г. Химки Московской области, 1999; «На химкинской волне», Москва, 1999; «Святло шчымлівай памяці», Гомель, 2006; «Шматгалоссе Палесся», Гомель, 2007; «Літаратурная Гомельшчына», Гомель, 2009; «Далоні цёплыя зямлі», Гомель, 2009; «Город древний над кручами Сожа. Стихи о Гомеле», Гомель, 2010; «Пралеска», Гомель, 2010; брошюра «С любовью к детям. К 10-летию детского фонда», Гомель, 1998), многочисленных периодических изданиях Беларуси, России, Украины.
Награждена медалью «Ветеран труда».
Несколько композиторов написали музыку на стихи Э. Устинович (А.Н. Гулай, В.С. Радькин, Е. Костенко).
Живёт в г. Гомеле.
Член СПБ с 2009 года.

Юрий Фатнев
Юрий Сергеевич Фатнев родился 10 февраля 1938 году в селе Акимовка Краснощековского района Алтайского края в семье военнослужащего. Детство прошло в деревне Старые Дятловичи Гомельского района. С 1956 года жил в Казахстане, где работал библиотекарем, затем в Гомеле, Брянске, Москве, Ленинграде, с 1990 года постоянно проживает в Гомеле. Пенсионер. Образование среднее. Инвалид второй группы (во время войны у пятилетнего мальчика развился костный туберкулез, из-за чего последующие десять лет он был прикован к постели, из гипса «вышел» инвалидом).
Поэт и прозаик. Пишет на русском языке. Первое стихотворение появилось в печати в 1955 году (столбцовская районная газета «Промень»). Автор сборников стихов: «Любимое» (Алма-Ата), «Общий вагон» (Алма-Ата), «Глаза не умеют молчать» (Алма-Ата), «Поет рожок у Сожа» (Минск), «Лирика» (Москва), «Лунный час» (Тула), «Костер на пристани» (Москва), «День прозрения» (Москва), «Птицы ночи» (Гомель), «Еще оглянусь на Отчизну» (Гомель), «Русская печаль» (Гомель), «Сны Земли» (Минск). Автор ряда романов и повестей: повести «Неисторическая фамилия» (журнал «Неман»), «Убегающий лось» (журнал «Немига»), романы «Кумиры творяху» (журнал «Полесье», перепечатан в журнале «Словянское вече», Киев), «У эха нет лица» (2009, серия «Библиотека Союза писателей Беларуси»), готовы к печати «Брянские волки», «Ладья Харона», «Базарный маэстро».
Печатался в различных журналах и газетах, в т.ч. в журнале «Юность», в газетах «Литературная Россия» и «Литературная газета», коллективных сборниках Беларуси, России, Украины.
Отмечен межрегиональной литературной премией Бояна (г. Трубчевск, 2008).
23 стихотворения Ю. Фатнева включены в литературно-художественное издание серии «Школьная библиотека» для старшеклассников «Исповедь» (русскоязычная поэзия Беларуси, конец 20 — начало 21 века), 2010 год.
Член Союза писателей СССР с 1967 года. Член российского союза писателей.
Живет в Гомеле.
В СПБ с 1998 года. Член Совета областного отделения Союза писателей Беларуси (2005).

Лилия Бондаревич-Черненко
Лилия Васильевна Бондаревич-Черненко родилась 19 июня 1954 года в с. Онжадово Ошмянского района Гродненской области. Закончила филологический факультет Гродненского университета им. Янки Купалы. Более двадцати пяти лет живёт в г. Прилуки Черниговской области (Украина). Работала заведующей районным отделом культуры, 13 лет преподавала эстетику и литературу в Прилукской исправительно-трудовой колонии для несовершеннолетних. На местном телевидении «Ефір-ТV» вела авторскую программу «Провінційні діалоги». Сейчас работает журналистом регионального издания «Прилуччина» и в областном еженедельнике «Белая хата». Член Национального союза писателей Украины. Пишет на белорусском, русском и украинском языках. Автор сборников поэзии «Красавік кахання», «Торішній дощ» («Прошлогодний дождь»); сборников прозы «Жінка, яка дещо знає» («Женщина, которая что-то знает»), «Відьма з майбутнього» («Ведьма из будущего»), «На берегах любові»; повестей «Зона грає блюз» («Зона играет блюз»), «Настя Каменська з вулиці Вишневої»; сборника «Ми всі – подорожні». Лауреат Международной литературной премии «Тріумф» (2000), Международной премии журналистов имени Василия Стуса (2001), Всеукраинского конкурса «Книжник-REVIEW» за лучшую рецензию (2001), неоднократный победитель областных конкурсов «Краща книга року». Совместно с Тамарой Крюченко издала сборник «Від берегів Десни до Сожу» («Ад берагоў Дзясны да Сожа»). За эту книгу в 2008 году получила премию имени К. Туровского и Международную литературную премию имени Григория Сковороды «Сад Божественных песен». Две её книги – «Відьма з майбутнього» и «На берегах любові» – в версии «Книжник-REVIEW» признаны лучшими региональными проектами и вошли в «чудесную семёрку» рейтинга издания. Печаталась во многих коллективных сборниках и изданиях Украины, России, Беларуси: журналах «Сучасність», «Сіверянський літопис», «Літературний Чернігів», «Радуга», «Форум» (Москва), «Беларусь» (Мінск), газете «Книжник-REVIEW», в журнале «Ятрань» (Киев – Нью-Йорк). В издательстве «Мастацкая літаратура» (Минск) в 2008 году вышла повесть на белорусском языке «Смарагдавыя каралі». Член СПБ с 2007 года.
Имеет опыт послушницы Густинского Свято-Троицкого монастыря. Летала на мотодельтапланах. Путешествовала по Польше, Чехии, Литве, Эстонии, по Крыму и Кавказу. Белоруска по происхождению, украинка духом. Имеет сына Сергея, двух внуков.
Людмила Шадукаева

Людмила Борисовна Шадукаева родилась 27 июня 1950 года в г. Бобруйске Могилёвской области. Окончила Ульяновский пединститут. Работала в редакции газет «Горячий Ключ» (Краснодарский край) в 1976-1983 годах, «За ударный труд» (Бобруйский шинный комбинат) в 1983-1989 годах. С 1989 года живёт в Жлобине, корреспондент газеты «Металлург» Белорусского металлургического завода (БМЗ). В данное время пенсионерка.
Поэт, прозаик, публицист. Пишет на русском языке. Первые самостоятельные поэтические опыты относятся к 1962 году, когда жила в г. Горячий Ключ Краснодарского края. Занималась в литературном кружке, публиковалась в школьной стенгазете, в рукописном школьном альманахе.
Во время работы на всесоюзной комсомольской стройке в Тольятти написала цикл стихотворений о городе, о молодёжи. Стихи публиковались в местной прессе. Серьёзно начала заниматься литературным творчеством (стихи, рассказы), будучи корреспондентом газеты «Горячий Ключ». В 1980 году стала лауреатом краевого литературного конкурса и обладателем диплома «Золотое перо Кубани». Публиковалась в городских, областных, республиканских газетах («Коммунист», «Могилёвская правда», «Советская Белоруссия», «Литературная газета»), в журналах «Гаспадыня», «Пралеска», «Неман», «Немига литературная». Автор ряда поэм: «Откровение», «Дом у дороги», «Стальная песня», «Парижская нота», «Ноктюрн на крыше», «Глаз Агриппы». Поэма «Стальная песня» о строительстве в Жлобине Белорусского металлургического завода издана отдельной книгой в 2004 году. Стихотворение «Февраль» было включено в антологию «Современная русская поэзия Беларуси».
Живёт в г. Жлобине.
В СПБ с 2007 года.

Ніна Шклярава

Нiна Нічыпараўна Шклярава (Пчэльнікава) нарадзiлася 10 снежня 1947 года ў вёсцы Пракопаўка Гомельскага раёна. Вучылася ў Церахоўскай СШ, закончыла Гомельскi дзяржаўны ўнiверсiтэт iмя Ф. Скарыны. Працавала карэспандэнтам гомельскай раённай газеты «Маяк», інструктарам Гомельскага РК ЛКСМБ, настаўнiцай роднай мовы і літаратуры ў школах Гомеля, а таксама рэдактарам Гомельскай студыi тэлебачання.
Друкуецца з 1961 г. Аўтар шматлiкiх вершаў, паэм, выдадзеных асобнымi кнiгамi, пачынаючы з 1971 года. Выдала зборнікі паэзіі: «Мая вёска» (1971), «Міг і вечнасць» (1979), «Дзічка» (2001), «Аберуч» (2008), «Аканіцы» (2008), «Сполохи дождя» (2008), «Красворды і загадкі для вашага дзіцяткі» (2009), завершана кнiга прозы «Лiставей». Друкуецца ў шэрагу калектыўных зборнікаў Расіі, Украіны, Беларусі: «Берегиня», «Узоры дружбы», «Междуречье», «Славянские колокола», «Славянское вече» (Расія), «Слов’янське перехрестя», «Рукостискання» (Украіна), «Магістраль», «Дзень паэзіі», «Роднае», «Крыніцы», «Святло шчымлівай памяці» і многія іншыя.
Шмат перакладае. Падрыхтаваны да друку пераклады дзiцячых вершаў «Скарбонка для дзiцёнка», «Загадкi для таткi». Сярод перакладчыкаў яна пакуль што адзіная жанчына, што асмелілася адолець цалкам «Слова пра паход Iгаравы» са старарускай мовы. Пераклала на беларускую мову вядомую паэму М. Мельнікава «Рускі крыж».
Перакладалася на рускую, украінскую, польскую і нямецкую мовы.
Лаўрэат прэмii памяцi Iвана Мележа, імя К. Тураўскага, расійскай прэміі М. Мельнікава.
Жыве і працуе ў Гомелі. Кіраўнік школы «Малады літаратар» пры Гомельскім дзяржаўным абласным Палацы творчасці дзяцей і моладзі.
Член СПБ з 2000 года.
Уладзімір Шпадарук

Уладзімір Мікалаевіч Шпадарук нарадзіўся 20 чэрвеня 1950 года ў вёсцы Бабічы Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці ў сям’і служачых. Усяго ў сям’і было шасцёра дзяцей.
Калі закончыў дзевяць класаў у Бабіцкай сярэдняй школе, сям’я пераехала ў суседнюю вёску Каравацічы, а праз год – у Рагачоў. Тры гады запар паступаў у БДУ на факультэт журналістыкі, але не пашанцавала. Скончыў СПТВ-100 у Касцюкоўцы, курсы шафёраў у Жлобіне, служыў у войску (1969-1971). Працаваў шафёрам, мантажнікам, газавыратавальнікам у Светлагорску, Нароўлі. У Нароўлі паспрабаваў сябе ў якасці карэспандэнта. Як адзначае сам Уладзімір Мікалаевіч, «цяжкая хвароба падзяліла жыццё на «да» і «пасля». Інвалід I групы.
Пісаць пачаў яшчэ ў школе. Піша на рускай і беларускай мовах. Але сам паэт заяўляе, што трэба прыкладаць намаганні, каб спрыяць мове роднай. Першы верш убачыў свет на старонках рагачоўскай газеты «Камунар» у 1967 годзе. За сорак гадоў вершы друкаваліся амаль ва ўсіх раённых газетах, на старонках абласных газет («Гомельская праўда», «Ярмарка»), а таксама ў рэспубліканскіх выданнях («Чырвоная змена», «На страже Октября», «Центральная газета», «Народная газета», «Настаўніцкая газета», «Зорька», «ЛіМ»), час ад часу вершы з’яўляліся ў часопісах («Надежда», «Белые снегири» (п. Вярбіліі, Маскоўская вобласць), «Полымя», «Нёман», «Вожык», «Акно»). З’яўляецца адным з аўтараў калектыўных зборнікаў «Рагачоўскі розгалас», «Залаты рог», «У вянок Рагачову», «Магістраль 94», «Надежда», «Лёгких кружев волшебная стая», «Живительный источник», «Днепровские волны», «Рыльское Присемье» (Курск), «Славянские колокола» (выпускі другі і трэці, Курск).
Аўтар кніг паэзіі «Весна на подоконнике» (1997), «Крыніца кахання» (2000), «Мне назначено судьбою» (2003), «Паміж цемрай і святлом» (2005), «У згодзе з сумленнем» (2010).
Жыве ў г. Рагачове.
Член СПБ з 2009 года.

Ушли из жизни

Игорь Журбин

Игорь Викторович Журбин родился 31 января 1962 года в столице Дагестана Махачкале. Детство его прошло на берегу Терека в Кизляре. Затем семья переехала на родину матери в БССР. В 1979 году окончил среднюю школу №1 в Гомеле и поступил на режиссёрское отделение Минского института культуры. В том же году впервые опубликовал свое стихотворение в газете “Гомельская праўда”.
После окончания института работал на Гомельском областном телевидении и радио, писал телевизионные сценарии для областного и республиканского телевидения, популярной программы “Белорусская молодежная» республиканского радио. Затем вместе с композитором Виктором Явтуховичем создал группу «Поп-синдикат», в которой с декабря 1988 по июнь 1990 года был солистом-вокалистом, автором текстов песен, ведущим концертов. Затем некоторое время поработал директором межрайонного Дома культуры на Кубани, главным редактором газеты «Вечерний Гомель». С декабря 1991 года и до 2008 года работал в областной газете «Гомельская правда».
До развала СССР был членом секции «Качественные изменения движения структур в пространстве» Федерации космонавтов СССР, членом совета международной Ассоциации русских верлибристов. Являлся есаулом казачьих войск России и зарубежья, награжден медалью «350 лет белорусскому казачеству».
В 1990 году в московском издательстве «Советский писатель» опубликовал книгу стихов «Колодец», в 1995 – в ООО «Инфо-трибо» книгу «Испытание Миром Молчащих». В 1991 году подборка стихов И. Журбина была опубликована в первой советской «Антологии русского верлибра» (Москва, издательство «Прометей»). Стихи печатались в многочисленных литературных альманахах, коллективных сборниках, журналах «Рабочая смена», «Родник», «Салон», «Десна», «Образование в регионах СНГ», газетах «Советская Белоруссия», «Народная газета», «Знамя юности», «Гомельская праўда», «Вечерний Гомель», в украинской периодике.
Умер в 2008 году. Похоронен в г. Гомель.
Решением Совета Гомельского областного отделения ОО «Союз писателей Беларуси» в 2010 году посмертно издана книга избранных произведений Игоря Журбина.
Феликс Мыслицкий

Феликс Эдуардович Мыслицкий родился 11 мая 1950 года в Гомеле. В 1970 году закончил среднюю школу №11, затем учился в Могилевском училище искусств, которое закончил в 1974 году. Работал руководителем хора в различных учреждениях культуры.
Закончил Минский государственный институт культуры, хоровой дирижер. Работал преподавателем музыки, руководил детским духовым аркестром.
Первое стихотворение “Отец был ранен в сорок пятом” напечатал в Будо-Кошелевской газете “Авангард” 18 мая 1980 года.
Издал книги: “Музыка смыслов” (Симферополь, “Русский язык”, 1994), “Бездомные облака” (Симферополь, “Русский язык”, 1996), Черное солнце (“Мастацкая літаратура”, 2002), “Азбука звезд” (“Мастацкая літаратура”, 2002), “Библейская полынь”(Минск, “Технопринт”, 2003), Апокалипсическая звезда” (Минск, “Технопринт”, 2004).
Печатался неоднократно в журналах “Юность”, “Наш современник”, “Октябрь”, “Неман”, “Форум”, “Беларуская думка”, “Балтика”, “Рог борея”, “Литературной газете” и др. Стихи переводились на белорусский язык и печатались в журналах “Маладосць”, “Полымя”.
Член Союза российских писателей с 2000 года. Член Союза писателей Беларуси с 2005 года.
Умер в 2008 году. Похоронен в Израиле.

Літаратура

1. Беларускія пісьменнікі (1917-1990): Даведнік/ Складальнік Гардзіцкі А.К. – Мн: «Мастацкая літаратура», 1994
2. Генаш В.С., Смыкоўская В.І. Літаратурная Гомельшчына. – Гомель: ГАПТ БССР, ГАІУМ, 1991
3. Волкава Г.М., Шалуха В.Д. Пісьменнікі Беларусі – нашы землякі: Даведнік – Мн: Рэспубліканскі цэнтр дзіцяча-юнацкага турызму і экскурсій, 1997
4. Кулажанка Л., Мальдзіс А., Сачанка С. Літаратурныя мясціны Беларусі. Краязнаўчы даведнік. У 3-х кнігах. – Кніга першая. Брэсцкая, Віцебская і Гомельская вобласці. – Мн: «Беларуская Энцыклапедыя», 2000
5. Штэйнер І.Ф. Alma mater universitatis – Гомель: УА «ГДУ імя Ф. Скарыны», 2010
6. Літаратурная Гомельшчына. Альманах/ Складальнік Гаўрыловіч У.М. – Мазыр, 2009
7. Святло шчымлівай памяці. Зборнік вершаў паэтаў Гомельшчыны/ Укладальнік Беразоўская М.А. – Гомель: ТДА «Барк», 2006
8. Электронныя публікацыі ў інтэрнэце.

Геаграфія месцапражывання пісьменнікаў Гомельшчыны

Город, район Ф.И.О.
Гомель Ананьев Олег Валентинович, Атрошчанка Ганна Мікалаеўна, Атрушкевич Александр Михайлович, Бисев Иван Васильевич, Болсун Міхаіл Міхайлавіч, Бычков Алексей Михайлович, Величко Лилия Иосифовна, Возісава Лідзія Пятроўна (ЛідзіАна), Врубель Александр Иванович, Гаўрыловіч Уладзімір Мікалаевіч, Говар Генадзь Васільевіч, Дейч Александр Львович (Александр Джад), Дуброўскі Аляксандр Сцяпанавіч, Дудорга Ева Антоновна, Ждановіч Мікалай Мікалаевіч, Калашников Евгений Михайлович, Ковалерчик Борис Лазаревич, Крупенька Святаслаў Генадзьевіч, Кручэнка Тамара Віктараўна, Лосиков Иван Лукич, Максименко Юрий Иванович, Матвиенко Елена Павловна (Кобзева), Олейник Александр Людвигович, Старчанка Мікалай Паўлавіч, Ткачоў Васіль Юр’евіч, Устинович Эмма Васильевна, Фатнев Юрий Сергеевич, Шклярава (Пчэльнікава) Нiна Нічыпараўна*
Ветка Нечаева Галина Григорьевна
Гомельский Вагина Елена Александровна (псевдоним Агина) – д.Старые Дятловичи

Жлобинский Кадзетава Валянціна Мікалаеўна (п. Лукский), Арестов Юрий Павлович (п. Лукский), Шадукаева Людмила Борисовна (Жлобин)
Лоев Долбикова Лидия Дмитриевна
Мозырь Коляда Александр Григорьевич
Октябрьский Лоўгач Віктар Аляксандравіч
Речица Короленко Анатолий Захарович
Рогачёв Кавалёў Міхаіл Мітрафанавіч (псеўданім Міхась Сліва), Шпадарук Уладзімір Мікалаевіч
Черниговская область, г. Прилуки (Украина) Черненко-Бондаревич Лилия Васильевна

Пн	Вт	Ср	Чт	Пт	Сб	Вс
« Апр
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31

Добавить комментарий Отменить ответ