ВАСІЛЬ ТКАЧОЎ. КЛЯМКА

 Сцэны з монаспектакля, прысвечанага году малой радзімы Знаёмая карціна: калі паміраюць бацькі,  самыя родныя і дарагія людзі і пусцее хата,  застаецца адна, то тут жа з’яўляюцца дзеці, нашчадкі… і разбіраюць рэчы: падушкі, коўдры, камоды… ну каму што трэба… ложкі, сталы, канапы, дываны…  Хаця і незаўсёды такое бывае… Упершыню я ўбачыў пакінутую хату, і амаль ужо…

Яндекс.Метрика